Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kroĉilo

kroĉilo/kroˈtʃi.lo/

Oficiala radiko kroĉ- (Fundamento, 1905)

kroĉilo estas esperanta vorto (substantivo): Hoko por pendigi aŭ alkroĉi objektojn.

Signifo

  1. Hoko por pendigi aŭ alkroĉi objektojn
    • vestkroĉilo
    • kroĉilo por trenĉaro

    vidu ankaŭ: agrafo, buko, hinĝo, krampo

  2. Organo per kiu grimpanta planto aŭ besto sin kroĉas al apogo.

    subnocioj: ĉiro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kroˈtʃi.lo/
Silaboj
kro·ĈI·lo

Vortfarado

  1. kroĉradikokroĉi
  2. ilsufiksoilo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokroĉilokroĉiloj
akuzativo (-n)kroĉilonkroĉilojn

Ekzemplaj frazoj

  • "Kie estas la kroĉilo?" "Ne estas." #6096143
  • Ĉi tio estas kroĉilo. #7201108
  • Mi ŝatus pendigi la homojn, kiuj faris tion, sur buĉista kroĉilo. #5641267

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kroĉ-

En aliaj lingvoj

Englishhook
Españolcolgador, gancho, garfio, percha
Françaiscrochet
DeutschHaken, Schnalle, Ranke
Polskihak
Русскийкрюк, крючок, зацепка
Українськагачок, гак, вішалка
Nederlandshaak
Magyarhorog, kapocs, aksztó, kacs
中文剳
日本語かぎ, フック
Românăcârlig
Svenskakrok
Catalàganxo, garfi, ganxet (en costura)
Bahasa Indonesiasemat, kait, kail, sulur
Беларускаякрук, гак, почапка, зашчапка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.