Esperantopedia

Vortaro · substantivo

manĝujo

manĝujo/manˈdʒu.jo/

Oficiala radiko manĝ- (Fundamento, 1905)

manĝujo estas esperanta vorto (substantivo): Ujo el kiu homoj aŭ bestoj manĝas.

Signifo

  1. Ujo el kiu homoj aŭ bestoj manĝas
    • bovo konas sian aĉetinton, kaj azeno la manĝujon de sia mastro
    • se besto estas reĝo de bestoj, ĝia manĝujo staros apud la manĝilaro de la reĝo

    subnocioj: bovlo, gamelo, kripo, telero, trogo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/manˈdʒu.jo/
Silaboj
man·ĜU·jo

Vortfarado

  1. manĝradikomanĝo
  2. ujsufiksoujo, lando
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomanĝujomanĝujoj
akuzativo (-n)manĝujonmanĝujojn

Ekzemplaj frazoj

  • La mastro metis sekan fojnon en la manĝujon. #4859253
  • Ĉiuj manĝujoj estas malplenaj. #13994913
  • Tom metis manĝaĵon en la manĝujon de la hundo. #2392527
  • Estas manĝujo por birdoj funde de nia malantaŭa korto. #5323909

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishtrough
Españolcomedero
Portuguêscocho
DeutschFuttertrog, Trog
Polskijasło, miska, koryto
Українськагодівниця, корито, жолоб, ясла
中文饲槽
日本語かいば桶
Românăcastron, albie
Catalàmenjadora, plat, bol
Bahasa Indonesiawadah makan
Беларускаяталерка, міска, паўмісак, макітра

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.