Esperantopedia

Vortaro · substantivo

mizerulo

mizerulo/mi.zeˈru.lo/

Oficiala radiko mizer- (Fundamento, 1905)

mizerulo estas esperanta vorto (substantivo): Homo, kiu spertas mizeron.

Signifo

  1. Homo, kiu spertas mizeron
    • ŝi renkontis mizerulon, kiu diris: „donu al mi ion por manĝi“
    • la princo sentis impreson, ke la sennoma amaso de mizeruloj kaj ribeluloj superforte puŝas lin

    sinonimoj: malriĉulo, senhavulo vidu ankaŭ: almozulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/mi.zeˈru.lo/
Silaboj
mi·ze·RU·lo

Vortfarado

  1. mizerradikomizero
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomizerulomizeruloj
akuzativo (-n)mizerulonmizerulojn

Ekzemplaj frazoj

  • La mizerulo fine iĝis elstara artisto. #925250
  • Li neniam rigardis mizerulojn kun malŝato. #1919747
  • Ne de alte rigardu al mizeruloj. #2391291
  • Li estas unu el tiuj mizeruloj! #2945131

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

mizer-

En aliaj lingvoj

Englishwretch
Françaismiséreux (subst.), nécessiteux (subst.)
DeutschArmer
Polskibiedak, nędzarz, nędznik
Русскийнищий (сущ.), неимущий (сущ.)
Українськабідолаха, сірома, бідняк, бідак
Nederlandsellendeling
Češtinachudák, ubožák
Slovenčinachudák, lazar, úbožiak
中文可怜虫
日本語みじめな人
עבריתאומלל, מסכן
Bahasa Indonesiaorang yg menderita, orang duka, orang jentaka, orang malang
Беларускаябядняк, жабрак

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.