Esperantopedia

Vortaro · substantivo

proprulo

proprulo/proˈpru.lo/

Oficiala radiko propr- (Fundamento, 1905)

proprulo estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, al kiu io aŭ iu propre apartenas.

Signifo

  1. Tiu, al kiu io aŭ iu propre apartenas
    • li venis al siaj propraĵoj, kaj liaj propruloj (liaj propraj parencoj, proksimuloj...) lin ne akceptis
    • vi estas nun la sola kaj plena proprulo de la libera posedaĵo, kiun vi ĝis nun havis en farmo .

    vidu ankaŭ: posedanto, proprietulo, tenanto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/proˈpru.lo/
Silaboj
pro·PRU·lo

Vortfarado

  1. proprradikopropra
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoproprulopropruloj
akuzativo (-n)proprulonproprulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li venis al siaj propraĵoj, kaj liaj propruloj lin ne akceptis. #2950662

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

propr-

En aliaj lingvoj

Englishowner
Españolposeedor, propietario (subst.)
Françaispossesseur (subst.), propriétaire (subst.)
DeutschEigentümer, der Seine
Polskiwłaściciel
Русскийсобственник, владелец
Українськавласник
Nederlandseigenaar
Češtinavlastník
Slovenčinavlastník
Magyartulajdonos
中文主
日本語持ち主
Catalàpossessor, propietari
Беларускаяуласьнік, уладальнік

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.