Esperantopedia

Vortaro · substantivo

senrangulo

senrangulo/sen.ranˈɡu.lo/

Oficiala radiko rang- (Fundamento, 1905)

senrangulo estas esperanta vorto (substantivo): Iu, havanta la plej bazan rangon en….

Signifo

  1. Iu, havanta la plej bazan rangon en hierarkio, precipe militista
    • oni ne povas degradi lin, ĉar li estas senrangulo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/sen.ranˈɡu.lo/
Silaboj
sen·ran·GU·lo

Vortfarado

  1. senradikosena
  2. rangradikorango
  3. ulsufiksopersono
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosenrangulosenranguloj
akuzativo (-n)senrangulonsenrangulojn

Ekzemplaj frazoj

  • La serĝento ordonis al la senrangulo, ke li faru levpuŝojn. #13168012
  • La serĝento ordonis al la senrangulo, ke ŝi faru levpuŝojn. #13168013
  • Oficiroj ne aŭdacu forpreni laŭleĝajn trofeojn de siaj subalternaj senranguloj, je severa puno. #3347919
  • Tiu puno estas destinita por oficiroj kaj suboficiroj, sed senranguloj estu skurĝitaj ĉe masto. #1724716

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Françaishomme du rang, sans-grade
DeutschRangloser
Polskiszeregowiec
Українськарядовий (солдат), рядовий працівник
Češtinaprostý voják, vojín
Slovenčinajednoduchý úradník
日本語兵卒
Bahasa Indonesiaperwira biasa
Беларускаярадавы, жаўнер

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.