Vortaro · substantivo
rangulo
rangulo/ranˈɡu.lo/
Oficiala radiko rang- (Fundamento, 1905)
rangulo estas esperanta vorto (substantivo): Iu, havanta malsuperulojn en hierarkio,….
Signifo
- Iu, havanta malsuperulojn en hierarkio, precipe militista
- la ceteraj [membroj de la societo] estis funkciuloj de la cara registaro, efektivaj sekretaj konsilistoj kaj aliaj ranguloj
- la rangulo taskita pri la pridemandadoj diris al ni ke ni ne alkonduku ilin [al la malliberejo:] „Mortigu ilin“, diris li .
vidu ankaŭ: oficiro
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ranˈɡu.lo/
- Silaboj
- ran·GU·lo
Vortfarado
- rangradikorango
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | rangulo | ranguloj |
| akuzativo (-n) | rangulon | rangulojn |
Ekzemplaj frazoj
- En propra angulo ĉiu estas rangulo. #984267
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
rang-
- -o -i
- -ul- persono
rangulo altrangulo samrangulo senrangulo
- kunmetaĵoj
En aliaj lingvoj
| Español | suboficial |
|---|---|
| Français | gradé |
| Deutsch | Rangträger |
| Polski | dygnitarz, dostojnik |
| Українська | посадовець, чиновник |
| Čeština | hodnostář |
| Slovenčina | hodnostár |
| 日本語 | 士官 |
| Bahasa Indonesia | orang berpangkat rendah |
| Беларуская | службовец, ураднік, чыноўнік |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.