Esperantopedia

Vortaro · substantivo

servanto

servanto/serˈvan.to/

Oficiala radiko serv- (Fundamento, 1905)

servanto estas esperanta vorto (substantivo): Tiu, kiu servas.

Signifo

  1. Tiu, kiu servas
    • li faris festenon por ĉiuj siaj servantoj kaj li venigis la vinistestron kaj la bakistestron en la mezon de siaj servantoj
    • Jozef ordonis al siaj servantoj kuracistoj, balzami lian patron

    subnocioj: servisto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/serˈvan.to/
Silaboj
ser·VAN·to

Vortfarado

  1. servradikoservo
  2. antsufiksoaktiva, nuna
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoservantoservantoj
akuzativo (-n)servantonservantojn

Ekzemplaj frazoj

  • La maldiligentaj servantoj imitis la laboron. #679641
  • Sinjoroj sin batas, servantoj vundojn ricevas. #1264546
  • Hundo havas posedantojn, kato havas servantojn. #1496205
  • Tomo manĝigis siajn servantojn en mallumo. #5033236

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

serv-

En aliaj lingvoj

Englishservant
DeutschDiener, Dienender
Polskisłużący, sługa
Українськаслуга, служитель
中文俑
日本語奉仕者
Catalàservidor (persona)
Bahasa Indonesiapelayan, peladen
Беларускаяслужачы, служка, службовец

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.