Vortaro · substantivo
unuaĵo
unuaĵo/u.nuˈa.ʒo/
Oficiala radiko unu- (Fundamento, 1905)
unuaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Kio estas unu afero, tutaĵo.
Signifo
- Kio estas unu afero, tutaĵo
- la historio pri Babelo estas konata: ekaŭdiĝis pli kaj pli da lingvoj […] kaj la homaro, kiel kolektiva unuaĵo, paŝon post paŝo disiĝis
- la kosma unuaĵo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /u.nuˈa.ʒo/
- Silaboj
- u·nu·A·ĵo
Vortfarado
- unuradikounuo
- aĵsufiksokonkreta afero
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | unuaĵo | unuaĵoj |
| akuzativo (-n) | unuaĵon | unuaĵojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ĉiukondiĉe kaj ĉiuokaze, ĉiam vero estas unuaĵo sen duaĵo. Menso kreas duaĵon. #12713643
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | unit |
|---|---|
| Español | unidad (que engloba todo) |
| Deutsch | Ganzes, Einheit |
| Polski | całość |
| Українська | єдине ціле, блок, моноліт |
| 日本語 | 一塊 |
| Беларуская | цэлае, адно цэлае |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.