Vortaro · substantivo
ĝenateco
ĝenateco/dʒe.naˈte.tso/
Oficiala radiko ĝen- (Fundamento, 1905)
ĝenateco estas esperanta vorto (substantivo): Sento de tiu, kiu sin ĝenas.
Signifo
- Sento de tiu, kiu sin ĝenas
- lia ĝenateco faris lin iom ridinda, kaj mallerta
- ĝeneca mieno, rideto
vidu ankaŭ: embaraso
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /dʒe.naˈte.tso/
- Silaboj
- ĝe·na·TE·co
Vortfarado
- ĝenradikoĝeno
- atsufiksopasiva, nuna
- ecsufiksoeco, abstrakta kvalito
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | ĝenateco | ĝenatecoj |
| akuzativo (-n) | ĝenatecon | ĝenatecojn |
Ekzemplaj frazoj
- La kaŭzo de lia ĝenateco estas la ĉeestado de flanka persono. #4075073
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | discomfort, embarrassment |
|---|---|
| Español | malestar, indisposición |
| Français | gêne, malaise |
| Deutsch | Geniertheit |
| Italiano | fastidio |
| Polski | kłopot, utrapienie, zmartwienie |
| Русский | стеснительность |
| Українська | зніяковіння, вимушеність |
| 日本語 | 気詰まり |
| Български | стеснитленост, затрудненост |
| Bahasa Indonesia | kejengahan, rasa malu, ketidaknyamanan |
| Беларуская | няёмкасьць, сарамлівасьць |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.