Vortaro · substantivo
apartulo
apartulo/a.parˈtu.lo/
Oficiala radiko apart- (Fundamento, 1905)
apartulo estas esperanta vorto (substantivo): Difinita homo, kiu staras aŭ estas….
Signifo
- Difinita homo, kiu staras aŭ estas aparte, sintenas aparte, vivas aparte, ne kun aliaj homoj aŭ ne laŭ ĝeneralaj moroj
- ĉu ne estas pli malnoble, sub kovro de ĝenerala rimarko piki apartulon?
- en la populara muzika rondo […] li estis rigardata kiel apartulo de la homoj, ĉar lia muziko ofte alvokis disputon .
subnocioj: ermito, marĝenulo, originalulo, strangulo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /a.parˈtu.lo/
- Silaboj
- a·par·TU·lo
Vortfarado
- apartradikoaparta
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | apartulo | apartuloj |
| akuzativo (-n) | apartulon | apartulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Studado igas min socia apartulo! #6595032
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
apart-
- -a
- -ul- persono
apartulo
- -aĵ- konkreta afero
- -ig- kaŭzi, igi
En aliaj lingvoj
| Español | marginal (persona), original (persona) |
|---|---|
| Français | marginal (personne), original (personne) |
| Polski | osobliwość, indywidualność |
| Беларуская | аднаасобнік, маргінал, самотнік, адзінотнік |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.