Esperantopedia

Vortaro · substantivo

honto

honto/ˈhon.to/

Oficiala radiko hont- (Fundamento, 1905)

honto estas esperanta vorto (substantivo): Sento de hontanto.

Signifo

  1. Sento de hontanto
    • li paliĝis de timo kaj poste li ruĝiĝis de honto
    • li kulpigis min antaŭ vi kaj kaŭzis al mi tian honton !
  2. Hontindaĵo
    • estus granda honto, se vi ne scius vian lecionon !
    • lia honto ne elviŝiĝas

    vidu ankaŭ: makulo, malgloro, malhonoro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈhon.to/
Silaboj
HON·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. hontradikohonto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativohontohontoj
akuzativo (-n)hontonhontojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi opinias morton preferebla al honto. #474565
  • Lia patrino sentis honton pro li. #544716
  • Li falis en abismon de honto. #1198015
  • Honto al vi pro senkuraĝiĝo via! #1970085

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

hont-

En aliaj lingvoj

Englishshame
Españolvergüenza
Portuguêsvergonha
Françaishonte
DeutschScham, Schande
Italianovergogna
Polskiwstyd
Русскийстыд, срам
Українськасором, стид
Nederlandsschaamte, schande
Češtinahanba, stud
Slovenčinahanba, hanblivosť, stud
Magyarszégyen
中文耻
日本語恥
Românăjenă
Svenskaskam
Catalàvergonya, torbació, rubor, oprobi
Bahasa Indonesiarasa malu, aib, cela, noda
Беларускаясорам

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.