Esperantopedia

Vortaro · substantivo

juvelo

juvelo/juˈve.lo/

Oficiala vorto (Fundamento)

juvelo estas esperanta vorto (substantivo): Ornamaĵo, ĝenerale malgranda, tre….

Signifo

  1. Ornamaĵo, ĝenerale malgranda, tre multekosta pro la materio (oro, arĝento, gemoj) aŭ la prilaboriteco
    • li honoros per oro, arĝento, multekostaj ŝtonoj, kaj juveloj
    • [la] komercisto malvolvis la tukon kaj montris la juvelojn

    vidu ankaŭ: brilianto, juvelŝtono, gemo, kameo

  2. Multvaloraĵo
    • donaco estas juvelo en la okuloj de sia mastro
    • pluraj el tiuj rakontoj estas etaj juveloj .

    sinonimoj: perlo, trezoro

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/juˈve.lo/
Silaboj
ju·VE·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. juvelradikojuvelo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativojuvelojuveloj
akuzativo (-n)juvelonjuvelojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi estas aĉetanta juvelojn en juvelejo. #456932
  • Ŝi tenis la juvelon en skatolo. #676419
  • Li konfesis esti ŝtelinta la juvelojn. #949967
  • La aktorino ĉiam portas multekostajn juvelojn. #1221570

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

juvel-

En aliaj lingvoj

Englishjewel
Españoljoya
Portuguêsjóia
Françaisbijou, joyau
DeutschJuwel, Kleinod, Schmuckstück
Italianogioiello
Polskiklejnot
Русскийдрагоценность, сокровище
Українськаювелірний виріб, коштовність, скарб
Nederlandsjuweel
Češtinaklenot, skvost, šperk
Slovenčinaklenot, šperk
Magyarékszer
中文宝
日本語装身具
Svenskajuvel
Bahasa Indonesiaperhiasan, permata, batu mulia, ratna
Беларускаякаштоўнасьць, скарб

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.