Esperantopedia

Vortaro · substantivo

pleno

pleno/ˈple.no/

Oficiala radiko plen- (Fundamento, 1905)

pleno estas esperanta vorto (substantivo): La tuta, kompleta enhavo de io.

Signifo

  1. La tuta, kompleta enhavo de io
    • En brusto kuraĝo kaj forto bolanta, ⫽ Espero kaj kredo en pleno
    • mi ne povas postuli de unu eldonaĵo, ke ĝi prezentu la plenon de la vivo

    vidu ankaŭ: ĉio, kompleto

  2. Speciale, kunsido aŭ alia aranĝo kiun partoprenas ĉiuj anoj de organizaĵo aŭ ties supera instanco
    • la laboro […] nun efektiviĝas en la kunvenoj de la pleno, en sekcioj aŭ en apartaj laborkunsidoj, depende de la karaktero de la traktotaj demandoj
    • antaŭ la pleno estas proklamataj la gajnintoj de diversaj konkursoj

    vidu ankaŭ: konvento

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈple.no/
Silaboj
PLE·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. plenradikopleno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoplenoplenoj
akuzativo (-n)plenonplenojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tomo estas en la pleno de sia prudento, ĉu ne? #3955922
  • Ni ĉiuj ricevis benon post beno el la pleno de lia graco. #1959857

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

plen-

En aliaj lingvoj

Englishfullness
Portuguêsplenitude, plenário
DeutschFülle, Gänze, Plenum
Polskipełnia, całość, komplet
Русскийполнота, пленум
Češtinavšechno (v něčem obsažené)
Slovenčinavšetko
日本語全体会
Românădeplin, întreg, set
Catalàple, plenari
Bahasa Indonesiakegenapan, kekompletan, kelengkapan, rapat pleno
Беларускаяпаўната, поўнасьць, пленум

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.