Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vualo

vualo/vuˈa.lo/

Oficiala vorto (Fundamento)

vualo estas esperanta vorto (substantivo): Peco de ŝtofo, tuko, uzata por kaŝi,….

Signifo

  1. Peco de ŝtofo, tuko, uzata por kaŝi, kovri ion, precipe la vizaĝon de virinoj
    • viaj okuloj estas kolombaj, malantaŭ via vualo
    • li donis al li purpuran skarpon kaj vualon el muslino

    sinonimoj: kovrotuko vidu ankaŭ: gazo

  2. Ĉio, kio kaŝas la veron aŭ la realon, kio malhelpas rigardi ion klare
    • kvazaŭ vualo foriĝus de tiu unue nekomprenebla afero
    • kiam ajn oni turnas sin al la Sinjoro, la vualo estas forprenata

    vidu ankaŭ: enigmo, iluzio, mistero, nebulo, nubo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/vuˈa.lo/
Silaboj
vu·A·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. vualradikovualo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovualovualoj
akuzativo (-n)vualonvualojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi kaŝis sian vizaĝon malantaŭ vualon. #670770
  • Ni kovru la pasintaĵon per vualo. #833697
  • Riĉo estas vualo kovranta multajn vundojn. #1013743
  • La virinoj kaŝas sian vizaĝon malantaŭ vualon. #690469

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

vual-

En aliaj lingvoj

Englishveil
Españolvelo
Portuguêsvéu
Françaisvoile (tissu)
DeutschSchleier
Русскийвуаль
Українськавуаль, покривало, покров
Nederlandssluier
Češtinaplachetka, plena, rouška, šátek
Slovenčinaplienka, rúška, šatka
Magyarfátyol
中文面纱
日本語ベール, 覆い
Catalàvel
Bahasa Indonesiakerudung, tudung, selubung, kudung (2)
Беларускаявуаль, вэлюм

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.