Esperantopedia

Diccionari · nom

vokativo

vokativo/vo.kaˈti.vo/

Arrel oficial vokativ- (2. Oficiala Aldono, 1919)

En esperanto, vokativo (nom) significa “vocatiu”.

Significat

vocatiu

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Definició en esperanto

  1. En kelkaj lingvoj, kazo indikanta la alparolatan personon
    • [en] la titolo „Dio, benu Usonon!“, […] pro la komo, „Dio” estas interpretenda ne kiel subjekto, sed kiel vokativo, […] (kiel en la rusa formulo Boĵe, carja ĥrani)
    • la ĉeĥa kiel fleksia lingvo uzas 7 deklinaciajn kazojn: 1. nominativo (žena virino) 2. genitivo (ženy de virino) 3. dativo (ženě al virino) 4. akuzativo (ženu virinon) 5. vokativo (ženo! virino!) 6. lokativo (ženě pri virino) 7. instrumentalo (ženou per virino) .

    sinònims: vokkazo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Pronunciació

IPA
/vo.kaˈti.vo/
Síl·labes
vo·ka·TI·vo
Escolta
Wikimedia Commons · enregistrament: Robin van der Vliet, CC BY-SA 4.0

Estructura de la paraula

  1. vokativarrelvokativo
  2. oterminaciónom

Formes

singularplural
subjectevokativovokativoj
objecte (-n)vokativonvokativojn

En altres idiomes

Englishvocative case, vocative
Españolcaso vocativo, vocativo
Portuguêscaso vocativo, vocativo
Françaisvocatif
DeutschVokativ, Anredefall, fünfter Fall
Italianovocativo
Polskiwołacz
Русскийзвательный падеж
Українськакличний відмінок, клична форма
Nederlandsvocatief, vocativus, vijfde naamval
Češtinapátý pád, vokativ
Slovenčinapiaty pád, vokatív
Magyarmegszólító eset
中文呼格
日本語呼格
한국어호격
Българскивокатив, звателен падеж
Norskvokativ
Ελληνικάκλητική πτώση, κλητική
עבריתיחסת הקריאה
Беларускаяклічны склон

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Pronunciació, estructura i formes: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Si Esperantopedia t’ha ajudat, pots donar-hi suport.