Esperantopedia

Vortaro · substantivo

manko

manko/ˈman.ko/

Oficiala radiko mank- (Fundamento, 1905)

manko estas esperanta vorto (substantivo): Malesto aŭ nesufiĉo de tio, kio estas….

Signifo

  1. Malesto aŭ nesufiĉo de tio, kio estas bezonata
    • manko de pano
    • la popolo tie suferis pro manko de akvo

    vidu ankaŭ: bezono, breĉo

  2. Malesto de necesa kvalito, malperfektaĵo, malhavaĵo, difekto
    • [ili] malgraŭ siaj mankoj (kiu ne havas ilin!) faras al la lando grandegajn servojn
    • mi esperas, ke nia trupo estas libera de tiaj mankoj

    vidu ankaŭ: makulo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈman.ko/
Silaboj
MAN·ko
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. mankradikomanko
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomankomankoj
akuzativo (-n)mankonmankojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li malsukcesis pro manko de mono. #429164
  • Mi suferas je manko de mono. #522079
  • Ili suferas pro manko de nutraĵo. #527051
  • Estas manko en la elektra sistemo. #537883

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

mank-

En aliaj lingvoj

Españolfalta, carencia, escasez, ausencia
Françaiscarence, manque
DeutschMangel, Fehlen, Makel, Manko
Polskibrak, niedobór, defekt
Русскийнедостача, нехватка, недостаток
Українськавідсутність, нестача, недостача, брак
Nederlandsgebrek
Češtinadeficit, nedostatek
Slovenčinadeficit, nedostatok
Magyarhiány, hiányosság
中文缺失
日本語不足
Românălipsă
Българскилипса, отсъствие, недостиг, недостатък
Беларускаянедахоп, нястача, загана

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.