Esperantopedia

Vortaro · substantivo

personaĵo

personaĵo/per.soˈna.ʒo/

Oficiala radiko person- (Fundamento, 1905)

personaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Individua trajto, apartaĵo kiu povas….

Signifo

  1. Individua trajto, apartaĵo kiu povas servi por rekoni aŭ karakterizi iun ‐ en legitimilo, serĉa ordono, en biografia priskribo ktp
    • la polico diskonigis la personaĵojn de la bandito: alta, blonda, proksimume 30-jara, kun cikatro sur la dekstra vango
    • „mi postulas restituon de miaj normalaj personaĵoj“, subite stertoris kaj ekgruntis la eksporko .
  2. Persono; animita objekto kun trajtoj de persono
    • la plej juna filino de la islama profeto Mohamedo, respektata personaĵo en islamo
    • la Maskita Kukumo estas bildstria personaĵo kreita de Mandryka .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/per.soˈna.ʒo/
Silaboj
per·so·NA·ĵo

Vortfarado

  1. personradikopersono
  2. aĵsufiksokonkreta afero
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopersonaĵopersonaĵoj
akuzativo (-n)personaĵonpersonaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li nun estas personaĵo el la estinteco. #5764081
  • Marika estas fikcia personaĵo. #5465074
  • Li estas profeta personaĵo. #5764090
  • La plej multaj desegnofilmaj personaĵoj havas grandajn okulojn. #12473187

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

person-

En aliaj lingvoj

Englishpersonal trait
DeutschMerkmal
Polskicechy osobiste
Русскийособая примета, характерная черта
中文气质
Românăcaracteristicile personale
Catalàdades personals, signes distintius
Беларускаяасаблівая прыкмета, адзнака, адметнасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.