Vortaro · adjektivo
tirata
tirata/tiˈra.ta/
Oficiala radiko tir- (Fundamento, 1905)
tirata estas esperanta vorto (adjektivo): En cirkonstanco, en kiu oni ĝin tiras.
Signifo
- En cirkonstanco, en kiu oni ĝin tiras
- plugilo, tirata de du bovoj
- tirata de nekomprenebla forto
- (pri voĉo ks) Nenormale malrapidigita kaj etendita
- per tirata miela voĉo [ŝi] komencadis longan parolon
- tondiloj sonis akre kaj tirate
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /tiˈra.ta/
- Silaboj
- ti·RA·ta
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- tirradikotiro
- atsufiksopasiva, nuna
- afinaĵoadjektivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | tirata | tirataj |
| akuzativo (-n) | tiratan | tiratajn |
Ekzemplaj frazoj
- La unuaj neĝoplugiloj estis tirataj de ĉevaloj. #4855930
- Omnibusoj estis tirataj de ĉevaloj. #9810589
- Je tiu epoko estis ĉeval-tirataj tramoj en Stokholmo. #3377614
- Estos ĉaroj, kiuj ne tirataj de besto, veturos per nekredebla povo. #4413868
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.