Esperantopedia

Rozmówki

Części ciała i zwroty u lekarza po esperancku

Rzeczowniki na części ciała, jeden czasownik na ból i kilka cząstek słowotwórczych wystarczą, by opisać większość dolegliwości.

Aktualizacja: 4 min czytania

Części ciała po esperancku to rzeczowniki na -o: kapo – „głowa”, mano – „dłoń”, koro – „serce”, piedo – „stopa”. Aby powiedzieć, że coś boli, użyj czasownika dolori: Mia kapo doloras – „Boli mnie głowa”. „Chory” to malsana, czyli sana – „zdrowy” z mal-, a lekarz to kuracisto. Zapis wymowy dzieli słowa na sylaby, a sylaba akcentowana jest zapisana wielkimi literami; dźwięki są zapisane po polsku (ĉ = cz, ĝ = dż, ŝ = sz, ĵ = ż, ŭ = ł, v = w, c = jak w „cena”; zobacz alfabet i wymowę).

Głowa i twarz

Po polskuEsperantoWymowa
głowakapoKA-po
twarzvizaĝowi-ZA-dżo
czołofruntoFRUN-to
okookuloo-KU-lo
nosnazoNA-zo
ustabuŝoBU-szo
wargalipoLI-po
ząbdentoDEN-to
język (w ustach)langoLAN-go
uchooreloo-RE-lo
policzekvangoWAN-go
podbródekmentonomen-TO-no
włos (jeden)haroHA-ro

Lango to język w ustach, a język, którym mówisz, to lingvo. Polskie „język” ma oba znaczenia; esperanto je rozdziela. Haro to jeden włos, więc włosy na głowie to liczba mnoga: longaj haroj – „długie włosy”. Po polsku „włosy” też są w liczbie mnogiej.

Szyja i tułów

Po polskuEsperantoWymowa
ciałokorpoKOR-po
skórahaŭtoHAŁ-to
szyjakoloKO-lo
gardłogorĝoGOR-dżo
bark, ramięŝultroSZUL-tro
klatka piersiowa, pierśbrustoBRUS-to
plecydorsoDOR-so
brzuchventroWEN-tro

ReVo definiuje ventro jako część między klatką piersiową a miednicą; narząd w środku to stomako. Polskie „brzuch” to więc ventro, a „żołądek” – stomako. Polskie „plecy” są w liczbie mnogiej, a dorso w pojedynczej: Doloras al mi la dorso – „Bolą mnie plecy”.

Ręce i nogi

Po polskuEsperantoWymowa
ręka (od barku do dłoni)brakoBRA-ko
łokiećkubutoku-BU-to
dłońmanoMA-no
palec (u ręki)fingroFIN-gro
nogakruro, gamboKRU-ro, GAM-bo
kolanogenuoge-NU-o
stopapiedopi-E-do
palec u nogipiedfingropi-ed-FIN-gro

Kruro to noga w ogóle, a także część od kolana do stopy. Gambo to cała ludzka noga razem z udem (ReVo).

Gdzie polszczyzna ma jedno słowo, esperanto ma dwa: „ręka” to mano albo brako, „noga” to kruro/gambo albo piedo, „palec” to fingro albo piedfingro. Dlatego „myję ręce” to Mi lavas la manojn (chodzi o dłonie), a „boli mnie ręka” to Mia mano doloras, gdy boli dłoń, albo Mia brako doloras, gdy boli cała ręka od barku.

Wnętrze ciała

Po polskuEsperantoWymowa
sercekoroKO-ro
płucopulmoPUL-mo
żołądekstomakosto-MA-ko
wątrobahepatohe-PA-to
mózgcerboCER-bo
kośćostoOS-to
krewsangoSAN-go

Fałszywi przyjaciele dla Polaków

Kilka słów z tej strony wygląda znajomo, ale znaczy co innego niż w polszczyźnie:

  • kolo to „szyja”, nie „koło”;
  • lipo to „warga”, nie „lipa”;
  • vizaĝo to „twarz”, nie „wizaż” (makijaż).

Zdrowie, choroba i lekarze

Po polskuEsperantoWymowa
zdrowysanaSA-na
chorymalsanamal-SA-na
chorobamalsanomal-SA-no
chory (osoba)malsanulomal-sa-NU-lo
pacjentpacientopa-ci-EN-to
szpitalmalsanulejo, hospitalomal-sa-nu-LE-jo, hos-pi-TA-lo
lekarzkuracistoku-ra-CIS-to
pielęgniarz, pielęgniarkaflegisto, flegistinofle-GIS-to, fle-gis-TI-no
dentystadentistoden-TIS-to
aptekaapotekoa-po-TE-ko
lekmedikamentome-di-ka-MEN-to
tabletka, pigułkapilolopi-LO-lo
receptareceptore-CEP-to

Doktoro bywa też nieformalnym tytułem grzecznościowym lekarza; jego główne znaczenie to stopień naukowy (ReVo). Po polsku też mówimy „panie doktorze”. Podobieństwa pomagają w zapamiętywaniu: dento i „dentysta”, apoteko i „apteka”, paciento i „pacjent”, recepto i „recepta”, kuraci – „leczyć” i „kuracja”.

Jak te słowa są zbudowane

Słowo malsanulejo – „szpital” – rozpada się na pięć części:

CzęśćZnaczenieRola
mal-przeciwieństwoprzedrostek
san-zdrowyrdzeń
-ul-osoba o tej ceszeprzyrostek
-ej-miejsce na cośprzyrostek
-orzeczownikkońcówka

PMEG definiuje malsanulejo jako miejsce, w którym opiekuje się i leczy osoby chore. Te same części tworzą rodzinę słów:

SłowoCzęściPo polsku
malsaniĝimal·san·iĝ·izachorować
sanigisan·ig·iwyleczyć
resaniĝire·san·iĝ·iwyzdrowieć
kuracistokurac·ist·olekarz
kuracilokurac·il·ośrodek leczniczy
dentistodent·ist·odentysta

-ist- nazywa osobę, która się czymś zajmuje: kuracisto – „ten, kto leczy”, dentisto – „ten, kto zajmuje się zębami”. -in- tworzy formę żeńską: kuracistino – „lekarka”. Więcej o słowotwórstwie, przedrostkach i przyrostkach.

Słowa o bólu z -doloro

Doloro – „ból” łączy się z częścią ciała i nazywa dolegliwość; ostatni rdzeń jest słowem głównym, więc kapdoloro to „głowo-ból”:

SłowoCzęściPo polsku
kapdolorokap·dolor·oból głowy
dentodoloro, dentdolorodent·o·dolor·oból zęba
gorĝdolorogorĝ·dolor·oból gardła
dorsdolorodors·dolor·oból pleców
lumbodolorolumb·o·dolor·oból w krzyżu
stomakdolorostomak·dolor·oból brzucha, żołądka

ReVo podaje dentodoloro i cytuje też dentdoloron. Zaleca zwykłe złożenia typu kapdoloro zamiast terminów greckiego pochodzenia, takich jak cefalalgio czy odontalgio.

Jak powiedzieć, gdzie boli

W zdaniu z dolori podmiotem jest bolące miejsce, a właściciela pokazujesz słowem mia – „mój” albo al mi – „mi”:

EsperantoPo polsku
Mi havas kapdoloron.Mam ból głowy.
Mia kapo doloras.Boli mnie głowa.
La kapo doloras al mi.Boli mnie głowa. (dosłownie „głowa boli mi”)
Doloras al mi la dorso.Bolą mnie plecy.
Kie doloras?Gdzie boli?
Ĉu doloras ĉi tie?Czy boli tutaj?

PMEG uznaje Mi lavas al mi la manojn za równoważne z Mi lavas miajn manojn – „Myję sobie ręce”: al pokazuje, czyja to część ciała. Polakowi ta konstrukcja jest znajoma, bo nasze „sobie” odpowiada tu al mi (w trzeciej osobie al si). Słownik ReVo zauważa, że starsze teksty czynią osobę dopełnieniem (mia internaĵo min doloras, podobnie jak po polsku „boli mnie”), ale współcześnie wydają się przeważać formy z tabeli powyżej. Podmiotem jest bolące miejsce, więc Mi doloras nie znaczy „boli mnie”. Zobacz też biernik.

U lekarza

EsperantoWymowaPo polsku
Mi devas iri al la kuracisto.mi DE-was I-ri al la ku-ra-CIS-toMuszę iść do lekarza.
Mi ne fartas bone.mi ne FAR-tas BO-neNie czuję się dobrze.
Mi havas febron.mi HA-was FE-bronMam gorączkę.
Mi malvarmumis.mi mal-war-MU-misPrzeziębiłem się.
Mi sentas naŭzon kaj kapturnon.mi SEN-tas NAŁ-zon kaj kap-TUR-nonMam mdłości i zawroty głowy.
Mi vundis al mi la manon.mi WUN-dis al mi la MA-nonZraniłem sobie rękę.
Mi havas alergion kontraŭ penicilino.mi HA-was a-ler-GI-on KON-trał pe-ni-ci-LI-noMam uczulenie na penicylinę.

Pytania i polecenia, które możesz usłyszeć:

EsperantoWymowaPo polsku
Kiam komenciĝis la doloro?KI-am ko-men-CI-dżis la do-LO-roKiedy zaczął się ból?
Prenu unu pilolon trifoje tage.PRE-nu U-nu pi-LO-lon tri-FO-je TA-geProszę brać jedną tabletkę trzy razy dziennie.
Vi devas ripozi kaj trinki multe da akvo.wi DE-was ri-PO-zi kaj TRIN-ki MUL-te da AK-woMusisz odpoczywać i pić dużo wody.
Ĉu tio estas grava?czu TI-o ES-tas GRA-waCzy to coś poważnego?

Farti – „mieć się w jakimś stanie” to czasownik w Kiel vi fartas? – „Jak się masz?”. To, co masz, czujesz albo bierzesz, jest dopełnieniem, więc ma -n: febron, naŭzon, pilolon.

W aptece

EsperantoWymowaPo polsku
Kie estas la plej proksima apoteko?KI-e ES-tas la plej prok-SI-ma a-po-TE-koGdzie jest najbliższa apteka?
Ĉu vi havas ion kontraŭ kapdoloro?czu wi HA-was I-on KON-trał kap-do-LO-roCzy macie coś na ból głowy?
Mi serĉas kontraŭdolorilon.mi SER-czas kon-trał-do-lo-RI-lonSzukam środka przeciwbólowego.

Sytuacje awaryjne

Helpu!, Voku ambulancon! i Kie estas la hospitalo? znajdziesz na liście zwrotów awaryjnych w zwrotach w podróży. Mi malsanas – „Jestem chory” – jest w podstawowych zwrotach. W Polsce pogotowie ratunkowe to numer 999, a ogólny numer alarmowy – 112 (tak samo w całej Unii Europejskiej).

Częste pytania

Jakie są główne części ciała po esperancku?

Kapo (głowa), okulo (oko), nazo (nos), buŝo (usta), orelo (ucho), brako (ręka), mano (dłoń), kruro (noga), piedo (stopa) i koro (serce). Liczbę mnogą tworzy -j: okuloj.

Jak powiedzieć „boli mnie głowa” po esperancku?

Mi havas kapdoloron albo Mia kapo doloras. Przy innych dolegliwościach zamień kap- na inną część ciała: gorĝdoloro, dorsdoloro.

Jak powiedzieć „lekarz” po esperancku?

Kuracisto, od kuraci – „leczyć” i -ist-; lekarka może być kuracistino. Jako tytuł grzecznościowy służy też doktoro.

Jak jest „szpital” po esperancku?

Malsanulejo, dosłownie „miejsce dla chorych”, albo międzynarodowe hospitalo.

Jak powiedzieć „jestem chory” po esperancku?

Mi estas malsana albo krócej Mi malsanas. Aby powiedzieć, że po prostu źle się czujesz, użyj Mi ne fartas bone.

Jak zapytać „gdzie boli?” po esperancku?

Kie doloras? Odpowiedz z al mi i częścią ciała – Doloras al mi la genuo, „Boli mnie kolano” – albo po prostu Doloras ĉi tie, „Boli tutaj”.

Źródła

Jeśli Esperantopedia Ci pomogła, możesz ją wesprzeć.