Esperantopedia

Rozmówki

Zwierzęta po esperancku: kot, pies, koń i inne

Krótkie nazwy zwierząt domowych, gospodarskich i dzikich oraz trzy cząstki słowotwórcze, które dają młode, samice i samce.

Aktualizacja: 5 min czytania

Po esperancku „zwierzę” to besto. „Kot” to kato, „pies” to hundo, „koń” – ĉevalo, „ptak” – birdo, a „ryba” – fiŝo. Nazwy zwierząt to zwykłe rzeczowniki na -o, więc przyjmują -j w liczbie mnogiej (katoj – „koty”) i -n jako dopełnienie (Mi havas katon – „Mam kota”). Cząstki słowotwórcze dają potem młode (-id-), samicę (-in-) i samca (vir-). Zapis wymowy dzieli słowa na sylaby, a sylaba akcentowana jest zapisana wielkimi literami; akcent pada zawsze na przedostatnią sylabę; dźwięki są zapisane po polsku (ĉ = cz, ĝ = dż, ŝ = sz, ŭ = ł, v = w).

Słowa ogólne

Po polskuEsperantoWymowa
zwierzębestoBES-to
zwierzę domowe, ulubieniecdorlotbesto, hejmbestodor-lot-BES-to, hejm-BES-to
zwierzę gospodarskiedombestodom-BES-to
zwierzę dzikiesovaĝa bestoso-WA-dża BES-to
ssakmamuloma-MU-lo
ptak, ryba, owadbirdo, fiŝo, insektoBIR-do, FI-szo, in-SEK-to

Besto zwykle oznacza zwierzę inne niż człowiek; słownik ReVo podaje drugie znaczenie, obejmujące także ludzi, i takie jest też znaczenie słowa animalo. Zwierzę zastępuje zwykle zaimek ĝi – „ono” (zob. zaimki): Mia hundo estas malgranda, sed ĝi bojas laŭte. – „Mój pies jest mały, ale głośno szczeka.” W polszczyźnie zwierzę dostaje rodzaj z nazwy („pies – on”, „krowa – ona”); po esperancku ĝi pasuje do wszystkich.

Zwierzęta domowe i gospodarskie

Po polskuEsperantoWymowa
pieshundoHUN-do
kotkatoKA-to
królikkunikloku-NI-klo
chomikhamstroHAMS-tro
papugapapagopa-PA-go
mysz, szczurmuso, ratoMU-so, RA-to
końĉevalocze-WA-lo
osiołazenoa-ZE-no
krowabovinobo-WI-no
owcaŝafoSZA-fo
kozakaproKA-pro
świniaporkoPOR-ko
kurakokoKO-ko
kaczkaanasoa-NA-so
gęśanseroan-SE-ro
indykmeleagrome-le-A-gro

Słowo dombesto obejmuje też zwierzęta gospodarskie; ReVo podaje jako przykłady krowy, osły, świnie i kury. Dlaczego krowa to bovino, wyjaśnia sekcja o bydle niżej.

Zwierzęta dzikie

Po polskuEsperantoWymowa
lewleonole-O-no
tygrystigroTI-gro
słońelefantoe-le-FAN-to
niedźwiedźursoUR-so
wilklupoLU-po
lisvulpoWUL-po
jeleńcervoCER-wo
zającleporole-PO-ro
dzikaproA-pro
małpasimiosi-MI-o
żyrafaĝirafodżi-RA-fo
kangurkanguruokan-gu-RU-o
nietoperzvespertowes-PER-to
wążserpentoser-PEN-to
żabaranoRA-no
krokodylkrokodilokro-ko-DI-lo
żółwtestudotes-TU-do

Tam, gdzie angielski ma dwa słowa, esperanto ma czasem jedno: simio obejmuje małpy i małpy człekokształtne, a testudo żółwie lądowe i wodne. Polszczyzna jest tu bliska esperantu, bo „małpa” i „żółw” też mają jedno słowo. Królik i zając pozostają osobne: kuniklo i leporo. Apro to dzik, a samiec świni hodowlanej to virporko (knur).

Ptaki

Po polskuEsperantoWymowa
orzełagloA-glo
sowastrigoSTRI-go
wrona, krukkorvoKOR-wo
wróbelpaseropa-SE-ro
gołąbkolomboko-LOM-bo
łabędźcignoCIG-no
pingwinpingvenoping-WE-no
kukułkakukoloku-KO-lo
srokapigoPI-go

Uważaj na podobne słowa: pigo to sroka, nie świnia (porko), a kukułka to kukolo, nie kuko – „ciasto”. Korvo obejmuje wrony i kruki (ReVo: rodzaj Corvus); wrona siwa to korniko.

Zwierzęta morskie, ryby i owady

Po polskuEsperantoWymowa
rekinŝarkoSZAR-ko
łosośsalmoSAL-mo
wielorybbalenoba-LE-no
delfindelfenodel-FE-no
fokafokoFO-ko
ośmiornicapolpoPOL-po
krabkraboKRA-bo
rakkankroKAN-kro
pszczołaabeloa-BE-lo
mrówkaformikofor-MI-ko
motylpapiliopa-pi-LI-o
muchamuŝoMU-szo
komarkuloKU-lo
pająkaraneoa-ra-NE-o
ślimakhelikohe-LI-ko

Kankro to rak (zwierzę), nie krab (krabo). Choroba „rak” to po esperancku kancero (ReVo). Każde inne zwierzę sprawdzisz w słowniku. Przymiotniki oznaczające kolor działają jak zwykle (zob. kolory): nigraj katoj – „czarne koty”.

Fałszywi przyjaciele dla Polaków

Kilka krótkich nazw zwierząt wygląda znajomo, ale znaczy co innego niż w polszczyźnie:

  • kato to „kot”, nie „kat”;
  • rano to „żaba”, nie „rano” ani „rana”;
  • kulo to „komar”, nie „kula”;
  • lupo to „wilk”, nie „lupa”;
  • rato to „szczur”, nie „rata”;
  • ŝafo to „owca” (czytaj SZA-fo), nie „szafa”;
  • pigo to „sroka”, nie „świnia”.

Krowa, byk, wół i cielę

Bovo to gatunek, czyli bydło, a bovino to samica bovo: krowa. Bovino nie znaczy „bydlęcy”; przymiotnik „bydlęcy” to bova. ReVo wskazuje Universala Vortaro, słownik z Fundamento, jako źródło zarówno bovino, jak i bovido – „cielę”.

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
bydło (zwierzę)bovoBO-woLiczba mnoga bovoj oznacza bydło obu płci
krowabovinobo-WI-nobov- + -in-, „żeńskie”
bykvirbovowir-BO-wovir- + bovo. ReVo oznacza taŭro jako rzadkie
wółoksoOK-soWykastrowany byk
cielębovidobo-WI-dobov- + -id-, „młode”
wołowinabovaĵobo-WA-żoMięso bovo
oborabovejobo-WE-jobov- + -ej-, „miejsce”

Tradycyjnie dodaje się -in- zawsze, gdy ma się na myśli samicę, więc samo bovo obok bovino może brzmieć jak „byk”. PMEG opisuje ten sam zwyczaj przy koko i kokino. Liczba mnoga nadal obejmuje obie płcie, a coraz więcej mówiących nie dodaje już -in- automatycznie. Obie drogi są poprawne.

Młode, samice i samce

Rdzenie zwierząt są neutralne płciowo: kato może być każdym kotem, a hundo każdym psem. Trzy narzędzia mówią więcej.

ZwierzęMłode (-id-)Samica (-in-)Samiec (vir-)
hundo pieshundido szczenięhundino sukavirhundo pies (samiec)
kato kotkatido kociękatino kotkavirkato kocur
ĉevalo końĉevalido źrebięĉevalino klaczvirĉevalo ogier
ŝafo owcaŝafido jagnięŝafino owca (samica)virŝafo baran
kapro kozakaprido koźlękaprino koza (samica)virkapro kozioł
porko świniaporkido prosięporkino lochavirporko knur
koko kurakokido kurczękokino kura (samica)virkoko kogut
bovo bydłobovido cielębovino krowavirbovo byk

-id- oznacza młode zwierzęcia (PMEG). -in- tworzy samicę. Oba mogą stać samodzielnie jako rdzenie: ido to „młode zwierzę”, a ino – „samica”. Akcent przesuwa się razem z nimi: KA-to → ka-TI-do, ka-TI-no, ale wir-KA-to.

Polszczyzna ma tu własny system: młode to rzeczowniki na -ę (kocię, szczenię, źrebię, jagnię, prosię, cielę, kurczę), a samice i samców często nazywają osobne słowa (suka i pies, klacz i ogier, locha i knur, kura i kogut). Esperanto zastępuje te dziesiątki słów trzema cząstkami: -id-, -in- i vir-.

Vir- nie jest oficjalnym przedrostkiem i nie ma go na liście 29 nieoficjalnych w PMEG. To rdzeń viro – „mężczyzna” postawiony przed innym rdzeniem, jak w każdym złożeniu. Możesz też użyć przymiotnika: vira kato. Kilka rdzeni już oznacza samca: boko – „samiec przeżuwacza (kozioł, jeleń)”, stalono – „ogier”, kapono – „kapłon”, okso – „wół” i taŭro – „byk” (PMEG). Niektórzy używają nieoficjalnego przyrostka -iĉ-, jak w katiĉo; PMEG nazywa go najpopularniejszą taką propozycją, choć większość nadal używa vir-. Więcej o przedrostkach i przyrostkach.

Miejsca, grupy i mięso

Inne przyrostki też dobrze pasują do zwierząt; system opisuje słowotwórstwo.

CząstkaZnaczeniePrzykłady
-ej-miejsce dlaĉevalejo „stajnia”, kokejo „kurnik”, hundejo „buda”, porkejo „chlew”
-ar-grupaŝafaro „stado owiec”, bovaro „stado bydła”, birdaro „stado ptaków”, abelaro „rodzina pszczela”, bestaro „fauna”
-aĉ-zła jakość, pogardaĉevalaĉo „szkapa”, hundaĉo „kundel”
-et-mniejszyĉevaleto „konik (mały koń)”
-aĵ-mięsoporkaĵo „wieprzowina”, bovaĵo „wołowina”

Osobne słowo grego oznacza dowolne stado: grego da ŝafoj – „stado owiec”. -Aĉ- wyraża pogardę, więc używaj go ostrożnie.

Odgłosy zwierząt

Ogólny czasownik na odgłos zwierzęcia to bleki: La ŝafoj blekas. – „Owce beczą.” Wiele zwierząt ma też własny czasownik. ReVo zauważa wzór zwierzę + -e + bleki, na przykład bove bleki – „ryczeć jak krowa” i porke bleki – „chrząkać jak świnia”.

ZwierzęCzasownikWymowaWyraz dźwiękonaśladowczy
piesboji „szczekać”BO-jiboj!
kotmiaŭi „miauczeć”, ronroni „mruczeć”mi-AŁ-i, ron-RO-nimiaŭ!
krowa, lewmuĝi „ryczeć, muczeć”MU-dżimu!
końheni „rżeć”HE-ni
osiołiai „ryczeć”i-A-iia!
owcableki „beczeć”BLE-kibe!
świniagrunti „chrząkać”GRUN-tigrunt!
kogutkokeriki „piać”ko-ke-RI-kikikeriki!
kurakluki „gdakać”KLU-kikluk kluk!
kaczka, gęśgaki „kwakać, gęgać”GA-kigik gak!
żabakvaki „rechotać”KWA-kikvak!
pisklę, mały ptakpepi „piszczeć”PE-pikvivit!
sowaululi „huczeć”u-LU-lihu hu!
pszczoła, muchazumi „bzyczeć”ZU-mi

PMEG nazywa wyrazy dźwiękonaśladowcze najbardziej nieokiełznaną częścią każdego języka, więc zapisy bywają różne. Dla indyka wymienia glu glu glu. Polskie „hau hau”, „chrum chrum”, „kukuryku”, „ko ko ko” i „kwa kwa” brzmią po esperancku inaczej (boj!, grunt!, kikeriki!, kluk kluk!, gik gak!); niemal tak samo jest tylko z „miau” (miaŭ!). Odgłosy trzeba więc zapamiętać osobno.

Zwierzęta w zdaniach

EsperantoPo polsku
Ĉu vi havas dorlotbeston?Masz zwierzę domowe?
Mi havas du katojn kaj unu hundon.Mam dwa koty i jednego psa.
Nia kato havas kvar katidojn.Nasza kotka ma cztery kocięta.
La bovinoj manĝas herbon sur la kampo.Krowy jedzą trawę na polu.
Kiun beston vi plej ŝatas?Jakie zwierzę lubisz najbardziej?
Mi vidis elefanton en la zoo.Widziałem słonia w zoo.

Zwróć uwagę na końcówkę dopełnienia -n (katojn, beston) i liczbę mnogą -j. Zobacz rzeczowniki i przymiotniki.

Częste pytania

Jak powiedzieć „kot” po esperancku?

Kato (KA-to). Kocię to katido, kotka katino, a liczba mnoga to katoj. Mi havas katon. – „Mam kota.”

Jak powiedzieć „pies” po esperancku?

Hundo (HUN-do). Szczenię to hundido, suka hundino, a „szczekać” to boji. Mia hundo bojas. – „Mój pies szczeka.”

Jak jest „zwierzę” po esperancku?

Besto, w liczbie mnogiej bestoj. Istnieje też animalo, które obejmuje także ludzi. Zwierzę domowe to dorlotbesto.

Jak jest „krowa” po esperancku?

Bovino, samica bovo – „bydło”. To nie jest słowo na „bydlęcy”, które brzmi bova. Byk to virbovo, a cielę – bovido.

Jak nazwać młode zwierzę po esperancku?

Dodaj -id-: hundo → hundido „szczenię”, bovo → bovido „cielę”. Akcent przesuwa się na sylabę z -id-.

Jakie odgłosy wydają zwierzęta po esperancku?

Psy bojas, koty miaŭas, konie henas, owce blekas, a świnie gruntas. Ogólny czasownik to bleki.

Źródła

Jeśli Esperantopedia Ci pomogła, możesz ją wesprzeć.