Esperantopedia

Frazoj

Naturo en Esperanto: arbo, rivero, monto, ĉielo

Lernu la vortojn pri pejzaĝo, plantoj kaj ĉielo, kaj kelkajn vortpartojn, kiuj faras arbaron el arbo kaj riveretojn el rivero.

Ĝisdatigita: 5 min. da legado

La plej bazaj naturvortoj estas arbo, rivero, monto, floro kaj suno. Ili estas ordinaraj substantivoj kun la finaĵo -o, kaj kelkaj vortpartoj multobligas ilin: arbo plus -ar- donas arbaro, kaj rivero plus -et- donas rivereto. La prononcaj gvidiloj montras la akcentatan silabon per majuskloj; ĝi estas ĉiam la antaŭlasta (vidu la alfabeton).

Pejzaĝo kaj akvo

VortoPrononcoNoto
naturona-TU-roĉio, kio ekzistas sen homa faro: pejzaĝo, plantoj, bestoj
pejzaĝopej-ZA-ĝoparto de la tero, kiun oni vidas samtempe
montoMON-togranda natura altaĵo de la tero
montaromon-TA-rogrupo de multaj montoj
monteto, altaĵomon-TE-to, al-TA-ĵomalalta monto; alta loko, vidu sube
vulkanovul-KA-nomonto, el kiu eliras fandita roko
valoVA-lomalalta tereno inter montoj aŭ montetoj
ebenaĵoe-be-NA-ĵogranda ebena tereno
kampoKAM-poebena tero, kultivata aŭ kultivebla
herbejoher-BE-jotereno, kie kreskas herbo
arbaroar-BA-rogranda tereno kovrita de arboj
ĝangaloĝan-GA-lodensa arbaro en varmaj regionoj
dezertode-ZER-toseka regiono kun malmulte da plantoj
marĉoMAR-ĉomalprofunda stagna akvo kun ŝlimo
padoPA-domalpavimita vojeto
riverori-VE-ronatura akvofluo, kiu enverŝiĝas en maron, lagon aŭ alian riveron
riveretori-ve-RE-tomalgranda rivero
fontoFON-toloko, kie akvo eliras el la tero
akvofaloak-vo-FA-loakvo, kiu falas de alta loko
lagoLA-gonatura akvo, ĉirkaŭita de tero
maroMA-rotre granda amaso de sala akvo
oceanoo-ce-A-nounu el la plej grandaj maroj de la mondo
marbordomar-BOR-dotero apud la maro
plaĝoPLA-ĝosabla marbordo por naĝi kaj sunbani sin
sabloSA-blotre malgrandaj ŝtoneroj
insuloin-SU-lotero ĉirkaŭita de akvo
insularoin-su-LA-rogrupo de insuloj
glaĉerogla-ĈE-rogranda amaso de glacio, kiu malrapide glitas malsupren laŭ monto
rokoRO-kogranda ŝtono aŭ ŝtona monto

ReVo difinas monteto kiel malaltan, malgrandan monton, ordinare kun plata aŭ ronda supro, kaj altaĵo kiel lokon, kiu leviĝas super la normala nivelo de la tero. Kampo estas unue ebena tero, kiu estas aŭ povas esti kultivata, kaj herbejo estas loko, kie kreskas sovaĝa aŭ kultivata herbo. Marĉo estas ŝlima tero sub malprofunda, senmova akvo, kaj pado estas senpavimita vojeto, kiun faris piediroj, rajdantoj aŭ biciklantoj.

Plantoj kaj arboj

VortoPrononcoNoto
arboAR-boplanto kun alta ligna trunko
arbustoar-BUS-toligna planto, kiu branĉiĝas jam ĉe la bazo
floroFLO-roparto de planto, el kiu fariĝas frukto, ofte bela kaj kolora
herboHER-bomalalta verda planto, kiu kovras la grundon
foliofo-LI-oplata verda parto de planto
branĉoBRAN-ĉoparto de arbo, kiu kreskas el la trunko
trunkoTRUN-koĉefa ligna parto de arbo
radikora-DI-kosubtera parto de planto
burĝonobur-ĜO-nokomenco de nova folio aŭ floro
semoSE-moero, el kiu kreskas nova planto
fruktoFRUK-todolĉa aŭ suka parto de planto kun semoj
vegetaĵo, kreskaĵove-ge-TA-ĵo, kres-KA-ĵoĉiu planto
muskoMUS-komalalta planto, kiu formas molan tavolon sur ŝtonoj kaj arboj
fungoFUN-govivaĵo sen folioj kaj floroj, ofte kun ĉapelo
rozoRO-zofloro kun dornoj, kaj ties arbusto
kverkoKVER-kogranda arbo, kies frukto estas glano
pinoPI-noĉiamverda arbo kun longaj pintaj folioj
betulobe-TU-loarbo kun blanka ŝelo
salikosa-LI-koarbo aŭ arbusto, kiu ŝatas malsekan lokon
pomarbo, pomujopo-MAR-bo, po-MU-joarbo, sur kiu kreskas pomoj

ReVo difinas arbo kiel lignan plurjaran planton kun alta trunko, kiu branĉiĝas supre, kaj arbusto kiel tian, kiu branĉiĝas de la bazo. Arbo povas esti nomata laŭ sia frukto: laŭ ReVo la arbo, sur kiu kreskas pomoj, estas pomujo aŭ pomarbo. Kreskaĵo „aĵo, kiu kreskas” estas sinonimo de vegetaĵo. Bestoj havas propran paĝon: vidu bestojn.

Ĉielo, suno kaj elementoj

VortoPrononcoNoto
ĉieloĉi-E-lola videbla spaco super ni
sunoSU-nostelo, kiu donas lumon kaj varmon al la Tero
lunoLU-nonatura satelito de la Tero
steloSTE-lolumpunkto en la nokta ĉielo
nuboNU-boamaso da akvogutetoj en la aero
horizontoho-ri-ZON-tolinio, kie la ĉielo ŝajne tuŝas la teron aŭ la maron
teroTE-rola planedo, la solida grundo kaj la grundomaterialo; vidu sube
akvoAK-volikvaĵo, kiu pluvas kaj plenigas riverojn kaj marojn
fajroFAJ-roflamo kun varmo kaj lumo
aeroa-E-rogaso, kiun ni spiras
aŭroroaŭ-RO-romalforta lumo antaŭ la sunleviĝo
krepuskokre-PUS-komalforta lumo post la sunsubiro aŭ antaŭ la sunleviĝo
sunleviĝosun-le-VI-ĝomomento, kiam la suno aperas
sunsubirosun-su-BI-romomento, kiam la suno malaperas
sunbrilosun-BRI-lolumo de la suno
ĉielarkoĉi-e-LAR-kokolora arko en la ĉielo, ofte post pluvo

Tero kovras tri aferojn: la planedon, la solidan grundon (kontraste al akvo) kaj la grundomaterialon. Por la planedo kiel globo ReVo aldonas terglobo. Aŭroro estas la matena krepusko, krepusko la malforta lumo post la sunsubiro aŭ antaŭ la sunleviĝo. Pluvon, neĝon, venton kaj sezonojn vi trovos ĉe la paĝo vetero kaj sezonoj.

Kiel naturvortoj estas konstruitaj

VortpartoSignifoEkzemploj
-ar-grupo de multaj similaj aĵojarbaro (multaj arboj), montaro (multaj montoj), insularo (multaj insuloj), stelaro (grupo de steloj), foliaro (ĉiuj folioj de planto)
-et-malgranda, malfortamonteto (malalta monto), rivereto (malgranda rivero), lageto (malgranda lago), arbeto (malgranda arbo)
-eg-granda, fortariverego (granda, forta rivero), ŝtonego (grandega, nemovebla ŝtono), ventego (tre forta vento)
-ej-lokoherbejo (loko kun herbo), glaciejo (laŭ PMEG proksimume glaĉero), promenejo (loko por promeni), sablejo (sabla loko)
-aĵ-konkreta aferoaltaĵo (alta loko), ebenaĵo (ebena tereno), kreskaĵo (afero, kiu kreskas)
sen-sensennuba (sen nuboj), senakva (sen akvo)
pra-tre malnova, praapraarbaro (praa arbaro)

PMEG uzas arbo → arbaro kiel ekzemplon de -ar- kaj diras, ke -ej- povas montri ankaŭ naturan lokon, kie io abundas: herbejo, sablejo, glaciejo. Pli da detaloj vidu ĉe sufiksoj kaj prefiksoj.

Kontraŭaĵoj kaj kunmetaĵoj

ParoPrononco
alta, malaltaAL-ta, mal-AL-ta
profunda, malprofundapro-FUN-da, mal-pro-FUN-da
larĝa, mallarĝaLAR-ĝa, mal-LAR-ĝa
longa, mallongaLON-ga, mal-LON-ga
proksima, malproksimaprok-SI-ma, mal-prok-SI-ma
seka, malsekaSE-ka, mal-SE-ka
leviĝi, malleviĝile-VI-ĝi, mal-le-VI-ĝi

La prefikso mal- donas kontraŭaĵojn, kaj multaj naturvortoj estas kunmetaĵoj, en kiuj la ĉefa vorto staras laste: akvofalo estas „akvo + falo”, sunleviĝo „suno + leviĝo”, sunsubiro „suno + subiro”, ĉielarko „ĉielo + arko”, marbordo „maro + bordo”, sunbrilo „suno + brilo” kaj pluvarbaro „pluvo + arbaro”. Akvofalo havas ligan -o-, sunleviĝo ne; kiam uzi ĝin, vidu ĉe vortfarado.

Verboj pri naturo

VortoPrononcoNoto
kreskiKRES-kipligrandiĝi, kiel planto
floriFLO-rihavi florojn
ekfloriek-FLO-rikomenci flori
ĝermiĜER-mikomenci kreski el semo
fluiFLU-imoviĝi kiel akvo
briliBRI-liradii lumon
leviĝile-VI-ĝiiri supren, pri suno kaj luno
subirisu-BI-rimalaperi sub la horizonton, pri suno kaj luno
bloviBLO-vimoviĝi kiel vento
faliFA-limoviĝi malsupren pro pezo
sekiĝise-KI-ĝifariĝi seka
ruĝiĝiru-ĜI-ĝifariĝi ruĝa

Kreski ne havas objekton. Se vi mem kreskigas ion, uzu kultivi: Mi kultivas florojn. ReVo difinas flori kiel porti florojn, kaj subiri pri la suno kaj steloj kiel iri sub la horizonton.

Por ekskurso en la naturo vi bezonas ankoraŭ kelkajn verbojn: promeni „iri por plezuro”, piediri „iri piede”, ekskursi „fari ekskurson”, grimpi „supreniri per la manoj kaj piedoj”, tendumi „loĝi en tendo”, naĝi „moviĝi en akvo per la korpo” kaj ripozi „refreŝigi la fortojn”. Vidu ankaŭ vojaĝajn frazojn.

Naturo en frazoj

FrazoNoto
Ni promenis en la arbaro.En la arbaro sen -n: la promenado okazis tie.
Ni iris en la arbaron.En la arbaron kun -n: movo en la arbaron.
La rivero fluas al la maro.Al jam montras direkton, do sen -n.
Ni tendumis apud la lago.Apud = tuj ĉe; la preterito havas -is.
Kiom alta estas tiu monto?Kiom + adjektivo demandas pri grado.
La lago estas profunda, sed la rivero estas malprofunda.Mal- donas la kontraŭon; sed montras kontraston.
Printempe la arboj ekfloras kaj la herbo kreskas.Printempe estas adverbo; ek- montras komencon.
Vespere la suno subiras kaj la ĉielo ruĝiĝas.Ruĝiĝi = fariĝi ruĝa.
Nokte la luno brilas, kaj ni vidas multajn stelojn.Multajn stelojn havas -j kaj -n.
Mi ŝatas promeni en la naturo.Ŝati + infinitivo; la infinitivo ne ŝanĝiĝas.

Komparu la unuajn du frazojn. En la arbaro sen -n diras, kie okazas la promenado, dum en la arbaron kun la akuzativo -n montras movon en la arbaron (PMEG). La vorto al jam montras direkton, do al la maro ne havas -n.

Naturvortoj en via lingvo kaj en Esperanto

  • Tero. La pola ziemia kaj la rusa земля kovras la samajn sencojn kiel tero: la planedon, la grundon kaj la grundomaterialon. La angla disigas Earth, ground, soil kaj land, la germana Erde, Boden kaj Land. Atentu: la angla land kaj la germana Land similas al lando, sed tiu estas difinita regiono aŭ ŝtato (la eŭropaj landoj), ne la grundo; por la grundo diru tero.
  • Arbaro kaj ligno. La angla wood kaj la franca bois signifas kaj la materialon, kaj malgrandan arbaron; la rusa дерево signifas kaj „arbon”, kaj „lignon”. Esperanto disigas: arbo, arbaro kaj ligno (la materialo).
  • Herbo. La angla distingas grass kaj herb, la germana Gras kaj Kraut, la pola trawa kaj zioło. Esperanto havas unu radikon herbo kaj precizigas per kunmetaĵoj, ekzemple spicherbo kaj kuracherbo.
  • Fonto kaj fontano. La angla fountain, la pola fontanna kaj la rusa фонтан respondas al fontano (artefarita ŝprucilo), ne al fonto. Fonto estas la loko, kie akvo eliras el la tero, kaj ankaŭ figure „origino”.
  • Rivero. La franca distingas rivière kaj fleuve (rivero, kiu fluas en la maron), la germana Fluss kaj Strom. Esperanto havas rivero, kaj por tre granda rivero riverego, kiun ReVo tradukas per fleuve kaj Strom.
  • Prononco. Ĉ en ĉielo, marĉo, branĉo kaj glaĉero sonas kiel la angla ch en chair aŭ la pola cz; ĝ en ĝangalo, plaĝo kaj pejzaĝo kiel la angla j en jam aŭ la pola dż; ĵ en altaĵo kaj kreskaĵo kiel la franca j aŭ la pola ż. En aŭroro la litero ŭ formas diftongon kun a (aŭ-RO-ro), kiel la angla ow en cow; en fajro la j formas diftongon kun a (FAJ-ro).

Oftaj demandoj

Kio estas la diferenco inter arbo, arbaro kaj ligno?

Arbo, plurale arboj, estas ligna planto kun trunko. Multaj arboj kune formas arbaron, malgranda arbo estas arbeto, kaj arbo, sur kiu kreskas pomoj, estas pomarbo aŭ pomujo. La materialo, el kiu arbo konsistas, estas ligno.

Kio estas la diferenco inter natura kaj sovaĝa?

Naturo estas la tuto de tio, kio ekzistas sen homa faro. La adjektivo natura signifas „rilata al la naturo”, kaj sovaĝa signifas ne malsovaĝigita kaj proksima al la naturo.

Kiel oni nomas diversajn specojn de arbaro?

Arbaro venas de arbo kaj -ar- „grupo de multaj”. Praa arbaro estas praarbaro, kaj densa tropika arbaro estas ĝangalo aŭ pluvarbaro.

Kion signifas tero en Esperanto?

Tero signifas la planedon, la solidan grundon kaj la grundomaterialon. La planedo kiel globo estas ankaŭ terglobo.

Kiel oni nomas la momentojn, kiam la suno aperas kaj malaperas?

Sunleviĝo kaj sunsubiro. Kiel verboj: La suno leviĝas kaj La suno subiras.

Fontoj

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.