Esperantopedia

Vortaro · substantivo

dirindaĵo

dirindaĵo/di.rinˈda.ʒo/

Oficiala radiko dir- (Fundamento, 1905)

dirindaĵo estas esperanta vorto (substantivo): Afero, kiun diri utilas, kiun oni ne….

Signifo

  1. Afero, kiun diri utilas, kiun oni ne prisilentu
    • jam estis esprimitaj preskaŭ ĉiuj dirindaĵoj pri tiu ĉi grava temo, do mi ne aldonos multe
    • tria dirindaĵo: la gvidantoj de la Esperanta Civito ĝenerale havas altan lingvan nivelon kaj profundan konon pri la historio de Esperantio .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/di.rinˈda.ʒo/
Silaboj
di·rin·DA·ĵo

Vortfarado

  1. dirradikodiro
  2. indsufiksoinda
  3. aĵsufiksokonkreta afero
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodirindaĵodirindaĵoj
akuzativo (-n)dirindaĵondirindaĵojn

Ekzemplaj frazoj

  • Li ĉiam disponas grandan provizon da dirindaĵoj. #3386837
  • Manko de diskreteco plej ofte ekestas el manko de dirindaĵoj. #3323346
  • De tempo al tempo li telefonas al mi, sed ne havas dirindaĵon. #542780

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

dir-

En aliaj lingvoj

Englisha thing worth saying
Françaischose à dire
Polskicoś do powiedzenia
Bahasa Indonesiasesuatu utk dikatakan
Беларускаятое, што трэба сказаць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.