Esperantopedia

Vortaro · substantivo

viglo

viglo/ˈvi.ɡlo/

Oficiala radiko vigl- (Fundamento, 1905)

viglo estas esperanta vorto (substantivo): Impeto, freŝhumoreco, atentemo, intenso….

Signifo

  1. Impeto, freŝhumoreco, atentemo, intenso de sentoj
    • la amuziĝado estis en plena vigleco
    • juna princo trompis la viglecon de la pastroj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈvi.ɡlo/
Silaboj
VI·glo

Vortfarado

  1. viglradikoviglo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoviglovigloj
akuzativo (-n)viglonviglojn

Ekzemplaj frazoj

  • La viglo de miaj geavoj ĉiam mirigos min. #781881
  • La viglo de miaj geavoj ĉiam mirigas min. #781883
  • Lia viglo impresis, kaj lia amuzo eĉ pli. #9596058
  • Ŝi perdis pezon; la "beba graso" kaj bolanta viglo jam perdiĝis. #3018713

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

vigl-

En aliaj lingvoj

Françaisanimation, vigilance, vivacité
DeutschLebhaftigkeit, Munterkeit
Polskiaktywność, ożywienie, ruchliwość, werwa
Русскийоживление, живость, бодрость, энергичность
Українськабадьорість, жвавість, енерґійність
Češtinabdělost, jarost, křepkost, čilost
Slovenčinabdelosť, bystrosť, rezkosť, sviežosť
Magyarélénkség, fürgeség, elevenség
中文戒心
日本語活発さ
Bahasa Indonesiakegairahan, gelora, penjagaan, kelincahan
Беларускаяжвавасьць, бадзёрасьць, ажыўленасьць, пільнасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.