Esperantopedia

Vortaro · substantivo

veturilaro

veturilaro/ve.tu.riˈla.ro/

Oficiala radiko vetur- (Fundamento, 1905)

veturilaro estas esperanta vorto (substantivo): Aro da veturiloj de kunvojaĝantoj,….

Signifo

  1. Aro da veturiloj de kunvojaĝantoj, militiro ktp
    • frumatene veturiloj kunveturis apud fortikaĵo, akompanontaj soldatoj eliris, […] Ĵilin rajdis, veturilo kun liaj havaĵoj veturis en veturilaro
    • li, sepdekjarulo, decidiĝis aliĝi al la soldatoj de la armea veturilaro

    vidu ankaŭ: karavano, konvojo, vagonaro

  2. Ĉiuj veturiloj kiuj apartenas al entrepreno.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ve.tu.riˈla.ro/
Silaboj
ve·tu·ri·LA·ro

Vortfarado

  1. veturradikoveturi
  2. ilsufiksoilo
  3. arsufiksoaro, kolekto
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoveturilaroveturilaroj
akuzativo (-n)veturilaronveturilarojn

Ekzemplaj frazoj

  • La tuta trafiko estis haltigita por pasigi la prezidantan veturilaron. #11562105
  • La tuta trafiko estis haltigita por lasi la prezidentan veturilaron pasi. #11722297

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishcolumn
Españolcolumna (militar)
Françaistrain (militaire)
DeutschTrain, Tross, Konvoi, Fuhrpark
Italianocolonna (mil.), convoglio (mil.)
Polskitabor
Русскийобоз
Nederlandslegertros
Magyartrén, szállítóoszlop
中文全部车辆
Bahasa Indonesiakonvoi, armada
Беларускаяабоз, парк (транспартных сродкаў), рухомы склад

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.