Kurs Saluton
Lekcja esperanto 2: rodzina, rzeczowniki i liczba mnoga
Jedna końcówka rzeczowników, jedna liczby mnogiej i jedno słowo „la” – i możesz przedstawić całą rodzinę.
Jedna rzecz naraz: dialog kwestia po kwestii, nowe słowa z dźwiękiem i obrazkami, jedno ćwiczenie na ekranie.
29 słów18 ćwiczeń~17 min
W tej lekcji poznasz budowę rzeczowników. Każdy rzeczownik w esperanto kończy się na -o, liczbę mnogą tworzy końcówka -j, a jeden rodzajnik, la, oznacza „ten, ta, to” przy każdym rzeczowniku. Opiszesz rodzinę za pomocą mia – „mój”, wskażesz coś słowem jen – „oto” i dodasz osoby słowami kaj – „i” oraz ankaŭ – „też”.
Dialog
Tydzień później Ana i Tomo rozmawiają przez wideo. Ana pokazuje zdjęcie swojej rodziny.
| Esperanto | Polski |
|---|---|
| Ana: Saluton, Tomo! Jen foto de mia familio. | Cześć, Tomo! Oto zdjęcie mojej rodziny. |
| Tomo: Saluton! Ho, granda familio! | Cześć! O, duża rodzina! |
| Ana: Jes! Jen miaj gepatroj, Paulo kaj Rita. | Tak! Oto moi rodzice, Paulo i Rita. |
| Tomo: Kaj la knabo? | A ten chłopak? |
| Ana: La knabo estas mia frato, Pedro. Li estas studento, kiel mi. | Ten chłopak to mój brat, Pedro. Jest studentem, tak jak ja. |
| Tomo: Kaj la du knabinoj? | A te dwie dziewczyny? |
| Ana: Ili estas miaj fratinoj, Bia kaj Lara. Ili estas ĝemeloj. | To moje siostry, Bia i Lara. Są bliźniaczkami. |
| Tomo: Kaj la kato? | A ten kot? |
| Ana: La kato estas Kafo. Ĝi estas la ĉefo de la familio! | Ten kot to Kafo („Kawa”). To szef całej rodziny! |
| Tomo: Ha ha! Jen ankaŭ mia familio: miaj gepatroj, mia fratino Marta kaj mi. | Ha ha! Oto i moja rodzina: moi rodzice, moja siostra Marta i ja. |
| Ana: Kaj la sinjorino? | A ta pani? |
| Tomo: Ŝi estas mia avino, Zofia. Ŝi estas la ĉefo de nia familio! | To moja babcia, Zofia. To ona rządzi naszą rodziną! |
| Ana: Ha ha! Kafo kaj Zofia – du ĉefoj! | Ha ha! Kafo i Zofia – dwoje szefów! |
Nowe słowa
| Esperanto | Polski | Uwagi |
|---|---|---|
| familio | rodzina | rzeczownik |
| foto | zdjęcie, fotografia | |
| patro | ojciec | patrino „matka” |
| gepatroj | rodzice | ge- = obie płcie |
| frato | brat | fratino „siostra” |
| avo | dziadek | avino „babcia”, geavoj „dziadkowie” |
| knabo | chłopiec | knabino „dziewczynka, dziewczyna” |
| studento | student, studentka | dla każdej osoby |
| ĝemeloj | bliźnięta | liczba pojedyncza ĝemelo |
| kato | kot | |
| ĉefo | szef, głowa (rodziny) | podobne do polskiego „szef”, ale czytaj „czefo” |
| sinjorino | pani | sinjoro „pan” |
| la | ten, ta, to (rodzajnik określony) | jedyny rodzajnik |
| jen | oto | do wskazywania |
| de | od; z (przynależność) | foto de mia familio „zdjęcie mojej rodziny” |
| mia | mój, moja, moje | miaj przed liczbą mnogą |
| via | twój, wasz | |
| nia | nasz | |
| du | dwa | liczebniki w lekcji 8 |
| granda | duży, wielki | przymiotnik (lekcja 3) |
| kiel | jak, tak jak | kiel mi „tak jak ja” |
| ho | o, och | wykrzyknik |
Gramatyka
Rzeczowniki kończą się na -o
Każdy rzeczownik w esperanto kończy się na -o: familio, patro, kato, foto. Rzeczownik rozpoznasz na pierwszy rzut oka, nawet jeśli nie znasz słowa. Rzeczowniki nie mają rodzaju gramatycznego: la familio i la kato mają to samo la. Więcej znajdziesz na stronie o rzeczownikach i przymiotnikach.
Dla Polaka to ulga: nie trzeba się uczyć, że „stół” jest „on”, „lampa” „ona”, a „okno” „ono”. W esperanto każda rzecz to po prostu ĝi.
Liczba mnoga: dodaj -j
Aby utworzyć liczbę mnogą, dodaj -j. Końcówka -oj brzmi jak polskie „oj”.
| Liczba pojedyncza | Liczba mnoga | Polski |
|---|---|---|
| frato | fratoj | bracia |
| familio | familioj | rodziny |
| knabino | knabinoj | dziewczynki |
| ĉefo | ĉefoj | szefowie |
Nie ma nieregularnych liczb mnogich: infano „dziecko” → infanoj „dzieci”, homo „człowiek” → homoj „ludzie”. Żadnych „dziecko – dzieci”, „oko – oczy” ani „rok – lata”.
Jeden rodzajnik: la
La oznacza rodzajnik określony i nigdy się nie zmienia: la knabo, la knaboj, la knabino. Polszczyzna rodzajników nie ma, więc la odpowiada mniej więcej polskiemu „ten, ta, to”. Prosty test: jeśli w polskim zdaniu pasowałoby „ten”, postaw la; jeśli pasowałoby „jakiś”, nie stawiaj nic. Dlatego kato to „kot” albo „jakiś kot”, a la kato to „ten kot”. Szczegóły znajdziesz na stronie o rodzajniku.
Formy żeńskie z -in-
Kilka słów o osobach jest domyślnie męskich: słowa rodzinne, jak patro, frato, avo, a także knabo „chłopiec” i sinjoro „pan”. Przyrostek -in- tworzy formę żeńską: patrino „matka”, fratino „siostra”. Przedrostek ge- oznacza „obie płcie razem”: gepatroj „rodzice”, gefratoj „rodzeństwo”. Większość pozostałych nazw osób, jak studento i amiko, może dotyczyć każdej osoby.
| Męski | Żeński | Obie płcie |
|---|---|---|
| patro – ojciec | patrino – matka | gepatroj – rodzice |
| frato – brat | fratino – siostra | gefratoj – rodzeństwo |
| avo – dziadek | avino – babcia | geavoj – dziadkowie |
| knabo – chłopiec | knabino – dziewczynka | geknaboj – chłopcy i dziewczynki |
patrinomatka
gepatrojrodzice
Polskie „rodzice”, „rodzeństwo” i „dziadkowie” to osobne słowa, a w esperanto wystarczy ge-.
„Mój”, „twój”, „nasz”: dodaj -a do zaimka
Zaimki dzierżawcze to zaimki z końcówką przymiotnika -a. Przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej dostają -j, tak jak rzeczownik: mia frato „mój brat”, miaj fratoj „moi bracia”. Wszystkie formy znajdziesz na stronie o zaimkach.
| Zaimek | Dzierżawczy | Przykład |
|---|---|---|
| mi | mia – mój | mia familio |
| vi | via – twój, wasz | via frato |
| li | lia – jego | lia patrino |
| ŝi | ŝia – jej | ŝiaj gepatroj |
| ĝi | ĝia – jego (rzeczy, zwierzęcia) | ĝia nomo |
| ni | nia – nasz | nia avino |
| ili | ilia – ich | ilia kato |
Polak zna zgodność zaimka dzierżawczego z rzeczownikiem („mój brat, moja siostra, moi bracia”). W esperanto zostaje tylko mia i miaj.
Jen, kaj, ankaŭ
Jen coś wskazuje: Jen mia frato – „Oto mój brat”, Jen la fotoj – „Oto zdjęcia”. Kaj łączy słowa i zdania: Paulo kaj Rita. Ankaŭ znaczy „też, także” i zwykle stoi tuż przed słowem, którego dotyczy: Ankaŭ Marta estas studento – „Marta też jest studentką”. Po imieniu lub zaimku usłyszysz je też w odwrotnej kolejności, z tym samym znaczeniem: Marta ankaŭ estas studento.
Ćwiczenia
Kącik kulturalny
W niektórych rodzinach mówi się po esperancku na co dzień. Dzieci, które dorastają z tym językiem, nazywa się denaskuloj – „ludzie od urodzenia” – a badacze szacują ich liczbę na 1000–2000. Niektórzy z nich pochodzą z par, które poznały się dzięki esperanto i nie mają innego wspólnego języka; częściej jednak rodzice mówiący tym samym językiem wybierają esperanto w rozmowie z dziećmi. Przeczytaj więcej o rodzimych użytkownikach esperanta.
Częste pytania
Czy esperanto ma rodzaj gramatyczny?
Nie. Rzeczowniki nie mają rodzaju, a la jest takie samo przy każdym rzeczowniku. Płeć mogą zdradzać tylko nazwy osób i zwierząt, a -in- tworzy formę żeńską.
Czy w esperanto jest rodzajnik nieokreślony?
Nie. Jest tylko jeden rodzajnik, określony: la. Rodzajnika nieokreślonego nie ma, tak samo jak w polskim: kato znaczy „kot” albo „jakiś kot”, a la kato – „ten kot”.
Dlaczego mówi się miaj gepatroj, a nie mia gepatroj?
Mia działa jak przymiotnik, a przymiotniki dostają -j, gdy rzeczownik jest w liczbie mnogiej – tak jak po polsku mówimy „moi rodzice”, a nie „mój rodzice”. Ćwiczyć to będziesz w lekcji 3.
Źródła
- Fundamento de Esperanto – gramatyka po polsku (reguły 1–3)
- PMEG: La – bazaj reguloj (rodzajnik)
- PMEG: Nombro – bazaj reguloj (liczba mnoga)
- PMEG: Seksa signifo de O-vortoj (rzeczowniki męskie, żeńskie i neutralne)
- PMEG: Posedaj pronomoj (zaimki dzierżawcze)
- PMEG: Ankaŭ (położenie w zdaniu)
- Jouko Lindstedt, „Native Esperanto as a test case for natural language”, SKY Journal of Linguistics 19 (2006)
- Wikipedia: Native Esperanto speakers (po angielsku)
Jeśli Esperantopedia Ci pomogła, możesz ją wesprzeć.