Esperantopedia

Rozmówki

Opis człowieka po esperancku: wygląd, wiek, charakter

Powiedz, jaki jest człowiek, przez esti i przymiotnik, a większość słów o charakterze zbudują -em-, -ul- i mal-.

Aktualizacja: 5 min czytania

Człowieka opisuje się po esperancku czasownikiem esti – „być” – i przymiotnikiem zakończonym na -a: Ŝi estas alta – „Ona jest wysoka”, Li estas afabla – „On jest miły”. Aby powiedzieć, co ktoś ma, użyj czasownika havi – „mieć” – i rzeczownika: Li havas barbon – „Ma brodę”. Pytasz: Kia li estas? – „Jaki on jest?” albo Kiel li aspektas? – „Jak on wygląda?”. Zapis wymowy dzieli słowa na sylaby, a sylaba akcentowana jest zapisana wielkimi literami; dźwięki są zapisane po polsku (ĉ = cz, ĝ = dż, ĥ = ch, ĵ = ż, ŝ = sz, ŭ = ł, v = w, c = jak w „cena”).

Pytanie o człowieka

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
Jaka ona jest?Kia ŝi estas?KI-a szi ES-taso wyglądzie albo charakterze; przykład PMEG idzie dalej: Ĉu li estas maljuna aŭ juna?
Jak ona wygląda?Kiel ŝi aspektas?KI-el szi as-PEK-tasaspekti – „wyglądać”
Ile masz wzrostu?Kiel alta vi estas?KI-el AL-ta wi ES-taskiom alta mocniej podkreśla wysoki stopień (PMEG)
Ile masz lat?Kiom da jaroj vi havas?KI-om da JA-roj wi HA-wasalbo Kiom aĝa vi estas?

Wzrost, budowa i wiek

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
wysokialtaAL-tatakże „wysoko położony”; altkreska – „wysoki wzrostem”
niskimalaltamal-AL-tatakże „nisko położony”
średniego wzrostude meza kreskode ME-za KRES-kokresko to wzrost człowieka (ReVo)
szczupłymaldikamal-DI-kauwaga o użyciu w ReVo: lepsze niż magra – „chudy, wychudły”
smukły, zgrabnysveltaSWEL-tawdzięczna szczupłość
grubydikaDI-katakże „gruby” o przedmiotach
korpulentny, tęgikorpulentakor-pu-LEN-tamocnej budowy (ReVo: dika, malsvelta)
silnyfortaFOR-ta
muskularnymuskolamus-KO-la
słabymalfortamal-FOR-ta
młodyjunaJU-na
stary (o człowieku)maljunamal-JU-narzeczy są malnova
w średnim wiekumezaĝame-ZA-dżaani bardzo młody, ani bardzo stary (ReVo)
pełnoletni, dorosłyplenaĝaple-NA-dżaw wieku dającym pełne prawa obywatelskie (ReVo)

Wzrost i wiek w liczbach

Liczba z jednostką przed alta lub aĝa dostaje końcówkę -n. PMEG nazywa ją miarą opisującą przymiotnik. Liczebniki opisuje strona o liczebnikach.

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
Ma 170 cm wzrostu.Ŝi estas cent sepdek centimetrojn alta.szi ES-tas cent SEP-dek cen-ti-ME-trojn AL-tamiara + -n
Ma 20 lat.Li estas dudek jarojn aĝa.li ES-tas DU-dek JA-rojn A-dżatak samo z aĝa
Ma 30 lat.Ŝi havas tridek jarojn.szi HA-was TRI-dek JA-rojntakże Ŝi aĝas tridek jarojn, co PMEG uznaje za nowoczesne; Zamenhof powiedziałby havi aĝon de tridek jaroj
dwunastoletnia dziewczynkadekdujara knabinodek-du-JA-ra kna-BI-nojedno słowo, bez -n
Jest o dwa lata starszy ode mnie.Li estas du jarojn pli aĝa ol mi.li ES-tas du JA-rojn pli A-dża ol mi-n pokazuje różnicę

Włosy, twarz i okulary

Inne części ciała są na stronie ciało i zdrowie, a kolory włosów i oczu na stronie kolory.

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
włosy (ogół), czuprynahararoha-RA-rojeden włos to haro
długie, krótkie włosylongaj, mallongaj harojLON-gaj, mal-LON-gaj HA-roj
kręconybuklaBUK-laspiralnie skręcony (ReVo)
prostyrektaREK-taniezakrzywiony (ReVo)
blondblondaBLON-dażółty, między złotym a jasnobrązowym
rudowłosy, siwowłosyruĝhara, grizhararudż-HA-ra, griz-HA-rakolor + hara; ReVo podaje też fajrohara
łysykalvaKAL-wałysy mężczyzna to kalvulo
brodabarboBAR-bobarba – „brodaty”, senbarba – „bez brody”
wąsylipharojlip-HA-rojliczba mnoga, włosy nad górną wargą
okularyokulvitrojo-kul-WI-trojliczba mnoga, jak po polsku
przystojny, ładnybelaBE-lajedno słowo na oba; malbela – „brzydki”

Okulary się nosi czasownikiem porti (zob. ubrania): Ŝi portas okulvitrojn – „Nosi okulary”.

Słowa o charakterze

Przymiotniki opisujące charakter; w uwadze podane jest przeciwieństwo z mal- tam, gdzie para się przydaje.

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
miły, życzliwyafablaa-FA-blamalafabla – „niemiły, nieuprzejmy”
przyjaznyamikaa-MI-kajak przyjaciel
grzeczny, uprzejmyĝentiladżen-TI-lamalĝentila – „niegrzeczny”
wesołygajaGA-jaokazuje to na zewnątrz; zob. uczucia
uczciwyhonestaho-NES-ta
hojnymalavaramal-a-WA-raprzeciwieństwo avara – „skąpy”
skromnymodestamo-DES-ta
czarującyĉarmaCZAR-ma
nieśmiały, wstydliwyhontemahon-TE-małatwo się wstydzi
bojaźliwytimemati-ME-maskłonny do strachu
odważnykuraĝaku-RA-dżamalkuraĝa – „tchórzliwy”
spokojnytrankvilatran-KWI-la
poważnyseriozase-ri-O-za
zabawnyamuzaa-MU-za
mądrysaĝaSA-dżamalsaĝa – „niemądry”
głupistultaSTUL-tamocniejsze niż malsaĝa: zupełnie pozbawiony rozumu (ReVo)
dowcipnyspritaSPRI-taszybki, oryginalny dowcip
ciekawskiscivolemasci-wo-LE-ma
pracowity, pilnydiligenta, laboremadi-li-GEN-ta, la-bo-RE-ma
leniwymaldiligenta, pigramal-di-li-GEN-ta, PI-gra
cierpliwypaciencapa-ci-EN-camalpacienca – „niecierpliwy”
gadatliwyparolemapa-ro-LE-ma
małomówny z naturysilentemasi-len-TE-mawoli milczeć (ReVo)
porywczy, wybuchowykoleremako-le-RE-ma

Jak -em-, -ul- i mal- tworzą słowa o charakterze

CząstkaZnaczeniePrzykładPo polsku
-em-skłonny doparoli → parolemamówić → gadatliwy
-ul-osoba z daną cechąsaĝa → saĝulomądry → mądra osoba, mędrzec
mal-przeciwieństwodiligenta → maldiligentapilny → leniwy

-em- oznacza naturalną skłonność i zwykle stoi przy rdzeniu czasownikowym: z timi – „bać się” powstaje timema. -ul- zamienia cechę w osobę: z honesta jest honestulo, z juna – junulo. PMEG dodaje, że -em- można często pominąć przed -ul-, więc timemulo skraca się do timulo. W liczbie mnogiej te słowa są neutralne (saĝuloj – „mędrcy”), ale -ulo w liczbie pojedynczej często brzmi jak rodzaj męski, więc dla kobiety dodaj -in-: junulino, belulino. PMEG zauważa, że wielu mówiących uważa ŝi estas belulo za błąd. Więcej w artykule o przyrostkach.

mal- odwraca znaczenie, a strona o przeciwieństwach wylicza dziesiątki par. Różni się od ne: Ŝi ne estas afabla – „Nie jest miła” jest łagodniejsze niż Ŝi estas malafabla – „Jest niemiła”.

Dla Polaków: co jest podobne, a co inne

Wiek jak po polsku. Polskie „Mam dwadzieścia lat” to dosłownie Mi havas dudek jarojn. Rzeczownik jaro nie zmienia się jak „rok, lata, lat”: jest tylko unu jaro, du jaroj, kvin jaroj. Po havi liczba lat jest zwykłym dopełnieniem, więc dostaje -n.

Jaki i jak. Polskie „Jaki on jest?” to Kia li estas?, a „Jak on wygląda?” – Kiel li aspektas?. W obu językach pytanie „jaki” jest szersze: odpowiedź może dotyczyć wyglądu albo charakteru.

Stary człowiek, stary dom. Polskie „stary” obejmuje i ludzi, i rzeczy. Po esperancku człowiek jest maljuna, a rzecz malnova: maljuna viro – „stary mężczyzna”, malnova domo – „stary dom”.

Przymiotnik nie ma rodzaju. Polskie „wysoki, wysoka, wysocy” to po esperancku zawsze alta (w liczbie mnogiej altaj): Li estas alta, Ŝi estas alta, Ili estas altaj. O płci mówią zaimki li i ŝi.

-em- jak „-liwy”. Polskie „-liwy” z rzeczownika robi przymiotnik o skłonności: „wstyd” → „wstydliwy”, „bojaźń” → „bojaźliwy”. Tak samo działa -em-: hontema – „wstydliwy”, timema – „bojaźliwy”.

Uwaga na podobne brzmienia. Sprita przypomina „sprytny”, ale znaczy raczej „dowcipny, błyskotliwy”. Honesta to „uczciwy”, nie „honorowy”. Bela to „piękny”; polska „bela” to zwój tkaniny.

Cztery krótkie opisy

Przyjaciółka. Mia amikino Anna estas alta kaj svelta. Ŝi havas longajn blondajn harojn kaj bluajn okulojn. Ŝi estas afabla, gaja kaj iom timema. – „Moja przyjaciółka Anna jest wysoka i smukła. Ma długie blond włosy i niebieskie oczy. Jest miła, wesoła i trochę bojaźliwa.”

Dziadek. Mia avo estas maljuna kaj iom dika. Li havas grizan barbon kaj portas okulvitrojn. Li estas saĝa kaj pacienca, kaj li ŝatas ŝerci. – „Mój dziadek jest stary i trochę tęgi. Ma siwą brodę i nosi okulary. Jest mądry i cierpliwy i lubi żartować.”

Chłopiec. Mia frato estas dekdujara. Li estas malalta kaj maldika, kaj li havas mallongajn brunajn harojn. Li estas scivolema kaj diligenta, sed ne tre parolema. – „Mój brat ma dwanaście lat. Jest niski i szczupły i ma krótkie brązowe włosy. Jest ciekawski i pilny, ale niezbyt gadatliwy.”

Pytanie i odpowiedź. Kiel aspektas via nova instruisto? – Li estas juna kaj alta. Li havas barbon kaj okulvitrojn. – Kia li estas? – Li estas tre ĝentila, sed iom serioza. – „Jak wygląda twój nowy nauczyciel? Jest młody i wysoki. Ma brodę i okulary. Jaki jest? Jest bardzo grzeczny, ale trochę poważny.”

Przymiotniki zgadzają się z rzeczownikiem, więc w longajn blondajn harojn wszystkie trzy słowa mają -j i -n (zob. rzeczowniki i przymiotniki). Iom – „trochę” i tre – „bardzo” łagodzą lub wzmacniają każdy przymiotnik.

Częste pytania

Jak powiedzieć po esperancku „wysoki” i „niski” o człowieku?

Alta to wysoki, a malalta – niski (także „nisko położony”). Wiek: juna to młody, a maljuna – stary.

Jak zapytać po esperancku, jak ktoś wygląda?

Powiedz Kiel li aspektas? – „Jak on wygląda?”. Pytanie Kia li estas? – „Jaki on jest?” jest szersze: odpowiedź może dotyczyć wyglądu albo charakteru.

Jak powiedzieć po esperancku, ile ktoś ma lat?

Powiedz Li estas dudek jarojn aĝa albo Li havas dudek jarojn – „Ma dwadzieścia lat”. Przed rzeczownikiem wystarczy jedno słowo: dudekjara viro – „dwudziestoletni mężczyzna”.

Jaka jest różnica między timema a timulo?

Timema to przymiotnik, „bojaźliwy”. Timulo to rzeczownik, „osoba bojaźliwa”, skrót od timemulo.

Jak powiedzieć po esperancku „przystojny” albo „ładna”?

Oba to bela: bela viro – „przystojny mężczyzna”, bela virino – „piękna kobieta”. Belulo znaczy „piękna osoba”; dla kobiety bezpieczniejsze jest belulino.

Źródła

Jeśli Esperantopedia Ci pomogła, możesz ją wesprzeć.