Esperantopedia

Frazoj

Priskribi homojn en Esperanto: aspekto kaj karaktero

Diru, kia homo estas, per esti kaj adjektivo, kaj lasu -em-, -ul- kaj mal- krei la plej multajn vortojn pri karaktero.

Ĝisdatigita: 4 min. da legado

Homon oni priskribas en Esperanto per esti kaj adjektivo kun la finaĵo -a: Ŝi estas alta, Li estas afabla. Por tio, kion homo havas, oni uzas havi kaj substantivon: Li havas barbon. Oni demandas per Kia li estas? aŭ Kiel li aspektas?. La prononcaj gvidiloj dividas la vortojn en silabojn kun la akcenta silabo en majuskloj.

Demandi pri homo

FrazoPrononcoNoto
Kia ŝi estas?KI-a ŝi ES-tasdemando pri aspekto aŭ karaktero; la ekzemplo de PMEG daŭras per Ĉu li estas maljuna aŭ juna?
Kiel ŝi aspektas?KI-el ŝi as-PEK-tasdemando pri la ekstera aspekto; aspekti signifas havi certan aspekton
Kiel alta vi estas?KI-el AL-ta vi ES-tasankaŭ kiom alta, kiu laŭ PMEG emfazas la altan gradon
Kiom da jaroj vi havas?KI-om da JA-roj vi HA-vasaŭ Kiom aĝa vi estas?

Alteco, korpo kaj aĝo

VortoPrononcoNoto
altaAL-tapri homo kaj pri aĵo (alta monto); altkreska estas alta laŭ staturo
malaltamal-AL-tala kontraŭo de alta, ankaŭ pri aĵoj
de meza kreskode ME-za KRES-kokresko estas la staturo de homo (ReVo)
maldikamal-DI-kane dika; noto de ReVo konsilas ĝin anstataŭ magra
sveltaSVEL-tamaldika kaj gracia
dikaDI-kapri homo, korpo kaj aĵo (dika libro)
korpulentakor-pu-LEN-tapeze konstruita; ReVo: dika, malsvelta
fortaFOR-tahavanta multe da forto
muskolamus-KO-lakun fortaj muskoloj
malfortamal-FOR-tane forta
junaJU-nahavanta malmultajn jarojn
maljunamal-JU-napri homo; pri aĵoj oni diras malnova
mezaĝame-ZA-ĝanek tre juna, nek tre maljuna (ReVo)
plenaĝaple-NA-ĝasufiĉe aĝa por plenaj civitanaj rajtoj (ReVo)

Diri alton kaj aĝon per nombroj

Nombro kaj mezurunuo antaŭ alta aŭ aĝa ricevas la finaĵon -n. PMEG nomas ĝin mezuro, kiu priskribas la adjektivon. Nombrojn vidu ĉe la paĝo pri nombroj.

FrazoPrononcoNoto
Ŝi estas cent sepdek centimetrojn alta.ŝi ES-tas cent SEP-dek cen-ti-ME-trojn AL-tamezuro kun -n
Li estas dudek jarojn aĝa.li ES-tas DU-dek JA-rojn A-ĝasame kun aĝa
Ŝi havas tridek jarojn.ŝi HA-vas TRI-dek JA-rojnankaŭ Ŝi aĝas tridek jarojn, kion PMEG nomas moderna; Zamenhof dirus havi aĝon de tridek jaroj
dekdujara knabinodek-du-JA-ra kna-BI-nounu vorto, sen -n
Li estas du jarojn pli aĝa ol mi.li ES-tas du JA-rojn pli A-ĝa ol mila -n montras la diferencon

Haroj, vizaĝo kaj okulvitroj

Aliajn korpopartojn vidu ĉe la paĝo pri korpo kaj sano, kaj kolorojn de haroj kaj okuloj ĉe la paĝo pri koloroj.

VortoPrononcoNoto
hararoha-RA-roĉiuj haroj kune; unu haro estas haro
longaj, mallongaj harojLON-gaj, mal-LON-gaj HA-rojordinare en la pluralo
buklaBUK-laspirale kurba (ReVo)
rektaREK-tane kurba (ReVo)
blondaBLON-daflava inter ora kaj helbruna
ruĝhara, grizhararuĝ-HA-ra, griz-HA-rakoloro + hara; ReVo havas ankaŭ fajrohara
kalvaKAL-vasen haroj sur la kapo; kalva viro estas kalvulo
barboBAR-bobarba estas havanta barbon, senbarba sen barbo
lipharojlip-HA-rojpluralo; haroj super la supra lipo
okulvitrojo-kul-VI-trojpluralo; oni portas ilin sur la nazo
belaBE-launu vorto por viroj kaj virinoj; malbela estas ne bela

Okulvitrojn oni portas per porti (vidu vestojn): Ŝi portas okulvitrojn.

Vortoj pri karaktero

Adjektivoj pri karaktero; la notoj montras la kontraŭon per mal-, kie la paro utilas.

VortoPrononcoNoto
afablaa-FA-blabonvola al aliaj; malafabla estas ne afabla, malĝentila
amikaa-MI-kakiel amiko
ĝentilaĝen-TI-laobservanta la sociajn decojn; malĝentila estas nepolita
gajaGA-jamontranta sian ĝojon; vidu sentojn
honestaho-NES-tane trompanta
malavaramal-a-VA-rala kontraŭo de avara (ne volanta doni)
modestamo-DES-tane fanfaronanta
ĉarmaĈAR-maplaĉa kaj alloga
hontemahon-TE-mafacile hontanta
timemati-ME-mainklina timi
kuraĝaku-RA-ĝane timanta danĝeron; malkuraĝa estas timema
trankvilatran-KVI-lasenagitiĝa
seriozase-ri-O-zane ŝercema
amuzaa-MU-zaridiga aŭ gaje distra
saĝaSA-ĝajuĝanta bone; malsaĝa estas stulta
stultaSTUL-tapli forta ol malsaĝa: profunde malhavanta saĝon (ReVo)
spritaSPRI-tarapida kaj originala spirito
scivolemasci-vo-LE-mavolanta ĉion scii
diligenta, laboremadi-li-GEN-ta, la-bo-RE-malaborema kaj atenta
maldiligenta, pigramal-di-li-GEN-ta, PI-grane laboremaj
paciencapa-ci-EN-camalpacienca estas ne pacienca
parolemapa-ro-LE-mainklina multe paroli
silentemasi-len-TE-mapreferanta silenton (ReVo)
koleremako-le-RE-mainklina koleri

Kiel -em-, -ul- kaj mal- konstruas vortojn pri karaktero

VortpartoSignifoEkzemploRilato
-em-inklina alparoli → parolemaverbo → adjektivo
-ul-persono kun la ecosaĝa → saĝuloadjektivo → persono
mal-la kontraŭodiligenta → maldiligentaadjektivo → kontraŭa adjektivo

-em- signifas naturan emon kaj plej ofte staras post verba radiko: timi donas timema. -ul- faras personon el eco: honesta donas honestulo, juna donas junulo. PMEG aldonas, ke -em- ofte povas fali antaŭ -ul-, do timemulo fariĝas timulo. En la pluralo tiuj vortoj estas neŭtralaj (saĝuloj), sed la singulara -ulo ofte sonas vire, do por virino aldonu -in-: junulino, belulino. PMEG notas, ke multaj parolantoj konsideras ŝi estas belulo malĝusta. Pli multe ĉe la sufiksoj.

mal- renversas la signifon, kaj la paĝo pri kontraŭaj vortoj listigas dekojn da paroj. Ĝi diferencas de ne: Ŝi ne estas afabla estas pli milda ol Ŝi estas malafabla.

Kvar mallongaj priskriboj

Amikino. Mia amikino Anna estas alta kaj svelta. Ŝi havas longajn blondajn harojn kaj bluajn okulojn. Ŝi estas afabla, gaja kaj iom timema.

Avo. Mia avo estas maljuna kaj iom dika. Li havas grizan barbon kaj portas okulvitrojn. Li estas saĝa kaj pacienca, kaj li ŝatas ŝerci.

Knabo. Mia frato estas dekdujara. Li estas malalta kaj maldika, kaj li havas mallongajn brunajn harojn. Li estas scivolema kaj diligenta, sed ne tre parolema.

Demando kaj respondo. Kiel aspektas via nova instruisto? – Li estas juna kaj alta. Li havas barbon kaj okulvitrojn. – Kia li estas? – Li estas tre ĝentila, sed iom serioza.

Adjektivoj akordiĝas kun sia substantivo, do longajn blondajn harojn havas -j kaj -n ĉe ĉiuj tri vortoj (vidu substantivojn kaj adjektivojn). Iom kaj tre mildigas aŭ fortigas ĉiun adjektivon.

Priskribaj vortoj en via lingvo kaj en Esperanto

Kelkaj vortoj aspektas konataj, sed funkcias alie ol en via lingvo:

VortoAtentu
alta / grandaLa franca grand kaj la germana groß signifas kaj „alta” pri homo, kaj „granda”. En Esperanto granda parolas pri grandeco ĝenerale; pri staturo uzu alta. La pola wysoki, la hispana alto kaj la rusa высокий kongruas kun alta.
maljuna / malnovaLa angla old, la franca vieux, la germana alt, la pola stary, la hispana viejo kaj la rusa старый servas por homoj kaj por aĵoj. Esperanto disigas: homo estas maljuna, aĵo malnova.
belaUnu vorto por viro kaj virino: bela viro, bela virino. La angla havas handsome / pretty, la pola przystojny / ładna.
ĝentilaLa franca gentil signifas „afabla, agrabla”, sed ĝentila estas „observanta la sociajn decojn” (ReVo). Por bonvolo uzu afabla.
harojLa angla hair kutime ne havas pluralon, sed Esperanto, kiel la franca cheveux, la germana Haare, la pola włosy kaj la rusa волосы, ordinare uzas pluralon: longaj haroj. Ĉiuj haroj kune estas hararo.
okulvitrojPluralo, kiel la angla glasses, la franca lunettes, la hispana gafas, la pola okulary kaj la rusa очки. La germana Brille estas singulara.

Ankaŭ la strukturo de la lingvoj diferencas:

  • Aĝo. La angla (I am 30) kaj la germana (Ich bin 30 Jahre alt) uzas „esti”, la franca (J'ai 30 ans), la hispana (Tengo 30 años) kaj la pola (Mam 30 lat) „havi”, la rusa (Мне 30 лет) dativon. Esperanto havas ambaŭ konstruojn: Ŝi estas tridek jarojn aĝa kaj Ŝi havas tridek jarojn.
  • Alteco. La franca diras Je mesure 1,75 m, la pola Mam 175 cm wzrostu, la germana Ich bin 1,75 m groß. En Esperanto la alteco estas mezuro antaŭ la adjektivo: Mi estas cent sepdek kvin centimetrojn alta.
  • Prononco. Ŝ en ŝi sonas kiel la angla sh, la germana sch aŭ la pola sz; ĉ en ĉarma kiel la angla ch en chair aŭ la pola cz; ĝ en saĝa kaj kuraĝa kiel la angla j en jam aŭ la pola dż.

Oftaj demandoj

Kiel oni priskribas la altecon kaj la aĝon de homo?

Per alta kaj malalta: Li estas alta, ŝi estas malalta (ankaŭ pri aĵoj). Pri aĝo servas juna kaj maljuna; pri aĵoj oni diras malnova, ne maljuna.

Kiel oni demandas pri la aspekto de homo?

Diru Kiel li aspektas? por la aspekto. Kia li estas? estas pli larĝa: la respondo povas priskribi aspekton aŭ karakteron.

Kiel oni diras la aĝon de homo?

Diru Li estas dudek jarojn aĝa aŭ Li havas dudek jarojn. Antaŭ substantivo sufiĉas unu vorto: dudekjara viro.

Kio estas la diferenco inter timema kaj timulo?

Timema estas adjektivo: inklina timi. Timulo estas substantivo: timema homo, mallongigo de timemulo.

Ĉu bela taŭgas por viro kaj por virino?

Ambaŭ estas bela: bela viro, bela virino. Belulo estas bela homo; pri virino pli sekure estas belulino.

Fontoj

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.