La 120 plej oftaj Esperantaj adjektivoj (kun kontraŭoj)

La plej oftaj Esperantaj adjektivoj estas bona, alia, granda, multa, bela kaj nova. Nia listo de 1 000 oftaj vortoj enhavas 120 adjektivojn, kaj ĉiuj estas sube. Kune ili konsistigas 3,2 % de ĉiuj vortoj en korpuso de 5,8 milionoj da vortoj el ĉiutagaj Esperantaj frazoj, kaj la dek plej oftaj sole konsistigas 1,2 %. Adjektivo finiĝas per -a kaj kopias la -j kaj -n de sia substantivo, do unu mallonga leciono pri substantivoj kaj adjektivoj malfermas ĉiujn 120. Ĉar vi jam parolas Esperanton, la tabelo ne tradukas: ĝi donas mallongan klarigon en Esperanto, la kontraŭon kaj ekzemplon.

#Unu finaĵo, du akordaj finaĵoj

Ĉiu adjektivo de la listo finiĝas per -a, krom ambaŭ. Aldonu -j por multe-nombro kaj -n por objekto, ĉiam en tiu ordo.

• Post esti ne estas -n: La libro estas nova. La libroj estas novaj.
• La ordo estas libera. Nova libro kaj libro nova ambaŭ estas ĝustaj; PMEG notas, ke adjektivo post sia substantivo ofte estas emfazata.
• Sen substantivo. Lingvonomoj perdas la vorton lingvo: Ŝi parolas la francan. Kvantaj adjektivoj ofte staras solaj: Multaj scias tion.
• Ambaŭ estas la escepto. Ĝi ricevas nek -j nek -n, kaj ĝi ne kombiniĝas kun la: ambaŭ knabinoj, Mi vidis ambaŭ knabinojn.

#La 10 adjektivoj por lerni unue

Tio estas nia propra elekto, ne oficiala listo. Ses el la dek estas la ses plej oftaj adjektivoj entute: bona, alia, granda, multa, bela kaj nova. La sekvaj kvar laŭ ofteco, tuta, kelka, sola kaj unua, funkcias kiel malgrandaj vortoj pri kvanto kaj ordo kaj venas tuj poste. Anstataŭ ili ni prenas la kontraŭojn malbona kaj malgranda, plus feliĉa kaj malfacila, ĉar komencanto bezonas ilin jam en la unuaj konversacioj.

#La 120 plej oftaj Esperantaj adjektivoj

Rango estas la loko de la adjektivo inter ĉiuj 1 000 vortoj de la listo, do bona sur loko 57 estas la unua adjektivo, kiu aperas. La kolumno Kontraŭo montras la vorton por la inversa signifo: la *mal-*vorton, se ReVo, la Reta Vortaro, havas ĝin kun la pura kontraŭa senco, alie apartan vorton, kiun ReVo difinas kontraŭ ĝi aŭ listigas kiel ĝian antonimon, kaj –, kie ni trovis neniun naturan paron. Maloftaj vortoj kun mallarĝa senco, kiel malpropra aŭ malpreta, mankas. La ekzemploj estas niaj; serĉu ajnan adjektivon en la vortaro.

Kvar notoj pri la tabelo:

• Kontraŭoj. 71 el la 120 adjektivoj havas unu: 52 per mal- kaj 19 per aparta vorto. La 49 streketoj inkluzivas kolorojn, naciecajn adjektivojn kaj ordajn numeralojn, kiuj ne havas kontraŭon, kaj adjektivojn kiel amuza aŭ freneza, kie neniu unuopa vorto estas la natura inverso. Por simpla nego uzu ne: nekonata „ne konata”, nenecesa „ne necesa”. Tio ne estas kontraŭo; la diferenco estas klarigita en la paĝo Esperantaj kontraŭoj.
• Participoj. Dek eroj estas participoj uzataj kiel adjektivoj: venonta, pasinta, farita, okupata, ŝatata, mortinta, malfermita, okupita, fermita kaj konata. Vidu participojn.
• Okupata kaj okupita. Ambaŭ estas pasivaj participoj de okupi kaj ambaŭ signifas „havanta multe por fari”. Zamenhof skribis, ke la uzado postulas mi estas okupita (Lingvaj Respondoj, citite en ReVo). PMEG ankaŭ trovas okupita pli kutima, sed diras, ke por homo, kiun okupas laboro, ambaŭ taŭgas sen praktika diferenco. En nia listo okupata (617) estas la pli ofta el la du. Seĝo, kiun iu jam uzas, estas okupita.
• Koloroj. La ok koloroj estas ruĝa, blanka, verda, nigra, blua, bruna, flava kaj griza; pli da nuancoj kaj la uzo de hel- kaj malhel- estas en la paĝo koloroj.

#Kontraŭoj: mal- kaj apartaj vortoj

Dek tri adjektivoj de la listo komenciĝas per mal-, kaj dek du paroj estas en la listo kun ambaŭ vortoj: bona kaj malbona, granda kaj malgranda, multa kaj malmulta, nova kaj malnova, juna kaj maljuna, longa kaj mallonga, sama kaj malsama, plena kaj malplena, riĉa kaj malriĉa, varma kaj malvarma, facila kaj malfacila, fermita kaj malfermita. Unu radiko donas ambaŭ finojn de la skalo; vidu prefiksojn kaj la 74 parojn en la paĝo pri kontraŭaj vortoj.

Aliaj kontraŭoj estas du apartaj vortoj, do mal- ne helpas. Tiuj paroj estas en la supra tabelo:

#Komparado: pli, plej, ol

Adjektivoj ne ricevas komparan finaĵon. Oni uzas la vortetojn pli, plej, ol kaj tiel … kiel. Neniu formo estas neregula: la komparativo de bona estas pli bona, kaj tiu de malbona estas pli malbona. La plenaj reguloj estas en la paĝo komparado.

Adjektivoj kiel unua aŭ franca nomas fiksan pozicion aŭ devenon, do oni malofte komparas ilin. Por ŝanĝi la forton ene de la vorto, uzu la sufikson -eg-: bona → bonega, bela → belega kaj granda → grandega troviĝas en la listo.

#Adjektivoj faritaj el aliaj vortoj

La finaĵo -a aldonas la ideon „havanta aŭ rilata al tio, kion diras la radiko” (PMEG): homa estas „rilata al homoj”, longa „havanta longon”. La preciza senco dependas de la radiko kaj de la kunteksto, do kontrolu nekonatajn vortojn en la vortaro. Plej multaj adjektivoj, kiujn vi renkontos, estas faritaj el aliaj vortoj per vortfarado.

#Adjektivoj en via lingvo kaj en Esperanto

Via gepatra lingvo povas konduki al kelkaj kutimaj eraroj. Jen la plej oftaj.

• Neniu genro. Esperantaj adjektivoj ne dependas de genro: nova libro, nova domo, nova knabo. La franca (nouveau, nouvelle), hispana (nuevo, nueva), germana (neuer, neue, neues), pola (nowy, nowa, nowe) kaj rusa (новый, новая, новое) adjektivoj akordas ankaŭ laŭ genro; en Esperanto restas nur -j kaj -n. La germana adjektivo ŝanĝas sian finaĵon eĉ laŭ artikolo kaj kazo (ein guter Mann, der gute Mann, einen guten Mann); en Esperanto ekzistas nur bona kaj bonan.
• Se adjektivoj ne akordas en via lingvo. La angla adjektivo neniam ŝanĝiĝas (new book, new books), sed la Esperanta kopias la pluralon: novaj libroj, ne nova libroj, kaj la objekton: Mi havas novan libron.
• Loko de la adjektivo. En la franca, hispana kaj itala la adjektivo ofte venas post la substantivo (maison blanche, casa blanca, casa bianca). Esperanto permesas tion, sed ordinare la adjektivo staras antaŭ la substantivo, kaj adjektivo post la substantivo ofte estas emfazata: blanka domo estas la neŭtrala formo.
• Nacieco kun malgranda litero. La angla skribas French, German, American kaj Chinese per majusklo. Esperanto skribas franca, germana, usona kaj ĉina per malgranda litero, kiel la franca, hispana, itala, germana, pola kaj rusa adjektivoj. Atentu ankaŭ: la angla American ofte signifas „de Usono”, kaj tion Esperanto diras usona; amerika rilatas al Ameriko.
• Komparado sen neregulaĵoj. La angla better, germana besser, franca meilleur, hispana mejor, pola lepszy kaj rusa лучше estas apartaj formoj, sed Esperanto diras simple pli bona. La sama simpla skemo servas por ĉiu adjektivo.
• Malnova kaj maljuna. La angla old, germana alt, hispana viejo, pola stary kaj rusa старый kovras aĵojn kaj homojn. Esperanto disigas ilin: malnova domo, sed maljuna viro. Por la nombro de jaroj diru aĝa: Kiom aĝa vi estas? La kontraŭo de malnova estas nova, kaj la kontraŭo de maljuna estas juna.
• Alta kaj granda. La germana Er ist groß kaj franca Il est grand ofte signifas „li estas alta”. Esperanto uzas alta por alteco de homo, monto aŭ domo (Li estas alta), kaj granda por ĝenerala grandeco.
• Stranga kaj fremda. Stranga signifas „miriga pro malordinareco” (ReVo). Por io fremda, nekonata aŭ el alia lando oni diras fremda: fremda urbo, fremda lingvo. La angla strange kovras ambaŭ ideojn („stranga” kaj „nekonata”); la germana disigas ilin (seltsam kaj fremd), kiel Esperanto.
• Kara kaj multekosta. La franca cher, itala caro, pola drogi kaj rusa дорогой signifas kaj „amata” kaj „multekosta”. La Esperanta kara ĉefe signifas „amata” (Kara amiko); ReVo markas la signifon „multekosta” kiel arkaisman. Por prezo oni diras multekosta aŭ malmultekosta.
• Libera ne estas senpaga. La angla free kovras liberecon kaj senpagecon. Esperanto distingas ilin: libera estas „ne limigita” aŭ „ne okupita” (libera seĝo), sed por tio, kio kostas nenion, oni diras senpaga.
• Adjektivo kiel substantivo. La angla the rich, germana die Reichen, hispana los ricos kaj franca les riches uzas la adjektivon kiel substantivon. Esperanto ofte faras ĉi tie substantivon per -ul-: riĉulo, malriĉulo, junulo, maljunulo, malsanulo (vidu sufiksojn).
• Participo aŭ adjektivo. Fermita respondas al participo en la franca (fermé), hispana (cerrado), germana (geschlossen) kaj pola (zamknięty). Por la angla dead, germana tot, hispana muerto kaj pola martwy la vorto de nia listo estas la aktiva participo mortinta: „kiu jam mortis”.

#Kiel ni kalkulis

Ni kalkulis la 8-an de Oktobro 2026 en nia dosiero esperanto-1000-common-words.csv. Ĝi baziĝas sur 822 296 frazoj de Tatoeba kun 5 831 657 vortoj. Ĉiu adjektiva formo kalkuliĝas sub sia formo je -a, sen multe-nombra -j kaj objekta -n. La metodo estas en la paĝo oftaj vortoj.

• 120 el la 1 000 eroj estas adjektivoj (12,0 %). Iliaj valoroj per_million kune faras 31 786 por miliono, do adjektivoj estas 3,2 % de ĉiuj vortoj en la korpuso, aŭ 4,1 % de la vortoj, kiujn kovras la listo de 1 000 vortoj.
• Verboj, substantivoj kaj adverboj en la sama listo konsistigas 17,6 % (313 eroj), 8,7 % (359) kaj 4,6 % (89). Adjektivoj estas multaj, sed ĉiu el ili estas malofta: la plej ofta, bona, aperas 1 958 fojojn por miliono da vortoj, dum esti aperas 40 934 fojojn. Vidu la plej oftajn verbojn.
• Nur 4 el la 100 plej oftaj vortoj estas adjektivoj (bona 57, alia 63, granda 81, multa 82). Estas 25 inter la unuaj 300 vortoj kaj 46 inter la unuaj 500.
• La 10, 20, 50 kaj 100 plej oftaj adjektivoj konsistigas 1,2 %, 1,6 %, 2,4 % kaj 3,0 % de ĉiuj vortoj, tio estas 37 %, 51 %, 74 % kaj 94 % de ĉiuj aperoj de adjektivoj en la listo.

La vortspeco venas el la finaĵo: ero je -a estas adjektivo. Posedaj pronomoj (mia, via) kaj la tabelvortoj kia, tia, ia, ĉia kaj nenia kalkuliĝas en siaj propraj klasoj, dum kioma, kiu demandas pri loko en vico, kaj ambaŭ kalkuliĝas kiel adjektivoj. Kvin grupoj elstaras:

Malfermita estas samtempe *mal-*vorto kaj participo. Tatoeba enhavas mallongajn, skribitajn, ofte tradukitajn frazojn; romanoj aŭ parolado donus alian ordon, kiel montras la listo en la paĝo Vortprovizo.

#Oftaj demandoj

#Kiuj estas la plej oftaj adjektivoj en Esperanto?

En nia listo la dek plej oftaj estas bona, alia, granda, multa, bela, nova, tuta, kelka, sola kaj unua. Kune ili konsistigas 1,2 % de ĉiuj vortoj en la korpuso de Tatoeba; bona sole estas ĉirkaŭ unu vorto el 500.

#Kiel oni formas adjektivon en Esperanto?

Metu -a post radiko: danĝer- donas danĝera. Aldonu -j por multe-nombro kaj -n por objekto: danĝeraj stratoj, danĝerajn stratojn. Vidu substantivojn kaj adjektivojn.

#Kiel oni diras la kontraŭon de adjektivo en Esperanto?

Metu mal- antaŭ ĝi: granda → malgranda. Kelkaj kontraŭoj estas apartaj vortoj, ekzemple nigra – blanka; vidu kontraŭajn vortojn.

#Kiel oni diras „pli bona” kaj „la plej bona” en Esperanto?

Diru pli bona kaj la plej bona. Nenio estas neregula; la samaj pli kaj plej servas por ĉiu adjektivo (komparado).

#Ĉu la adjektivo staras antaŭ la substantivo aŭ post ĝi?

Kutime antaŭ ĝi, sed ambaŭ ordoj estas ĝustaj: granda domo kaj domo granda signifas la samon. Post la substantivo la adjektivo ofte estas emfazata (PMEG).

#Fontoj

• Esperantopedia: 1 000 plej oftaj Esperantaj vortoj (CSV: rango, vortspeco, angla signifo, ofteco por miliono), kalkulita la 8-an de Oktobro 2026; metodo en ĉi tiu paĝo
• Tatoeba: elŝutoj – Esperantaj frazoj, elŝutitaj la 7-an de Oktobro 2026; permesilo CC BY 2.0 FR
• Reta Vortaro (ReVo), legita la 8-an de Oktobro 2026: artikoloj bona, alia, juna, nigra, laca, vigla, enui, sekura, moderna, terura, kara, stranga, fremda, libera, pagi (senpaga), -ul, okupi, venonta, pasinta kaj mal-
• PMEG: Bazaj reguloj por A-vortoj, Uzo de A-vortoj, Ambaŭ, Kvantaj A-vortoj, Specialaj okazoj de participelekto, MAL
• Wiktionary: Esperanto lemmas (angle; CC BY-SA 4.0) kaj ESPDIC de Paul Denisowski (CC BY 3.0), la fontoj de la anglaj signifoj en la listo