La 100 plej oftaj Esperantaj verboj (kun ekzemploj)

La plej oftaj Esperantaj verboj estas esti, povi, havi, fari, diri kaj voli. La 100 plej oftaj verboj en nia listo de 1 000 oftaj vortoj konsistigas 14,2 % de ĉiuj vortoj en korpuso de 5,8 milionoj da vortoj el ĉiutagaj Esperantaj frazoj, kaj la dek plej oftaj sole konsistigas 8,1 %. Ĉiu verbo havas la samajn finaĵojn por ĉiuj personoj, do unu mallonga leciono pri verbaj finaĵoj malfermas la tutan tabelon. Ĉar vi jam parolas Esperanton, la tabelo ne tradukas: ĝi donas mallongan klarigon en Esperanto, la transitivecon laŭ la Reta Vortaro (ReVo) kaj ekzemplon.

#Ses finaĵoj, unu formo por ĉiu persono

Ĉiu verbo sube aperas kiel infinitivo en -i. Por uzi ĝin, anstataŭigu -i per finaĵo; la finaĵo estas la sama por „mi”, „vi”, „li”, „ni” kaj „ili”.

Neregulaj verboj ne ekzistas, eĉ ne esti: mi estas, vi estas, ili estas. Pri kunmetitaj tempoj kaj participoj vidu la verbojn.

#La 10 verboj por lerni unue

Tio estas nia propra elekto, ne oficiala listo. Ok el la dek estas inter la dek plej oftaj verboj de la tabelo. La aliaj du verboj de tiu dekopo, devi kaj ŝati, sekvas poste: devi funkcias kiel povi kaj voli, kaj ŝati estas uzata same (Mi ŝatas legi.). Kompreni kaj paroli aldoniĝas, ĉar komencanto bezonas ilin jam en la unua konversacio.

#La 100 plej oftaj Esperantaj verboj

Rango estas la loko de la verbo inter ĉiuj 1 000 vortoj de la listo, do esti sur loko 3 venas tuj post la kaj mi. La kolumno Transitiva? sekvas la markojn de ReVo, la Reta Vortaro (kiu mem uzas la mallongigojn tr, ntr kaj x): T signifas transitiva (la verbo povas havi rektan objekton kun -n), I netransitiva, T/I ReVo markas ambaŭ uzojn, kaj – ReVo donas neniun markon. La ekzemploj estas niaj; serĉu ajnan verbon en la vortaro.

El la 100 verboj, 57 havas la markon T, 27 la markon I kaj 14 la markon T/I, kaj por necesi kaj ebli ReVo donas neniun markon. Tri notoj pri la markoj:

• Modalaj verboj kalkuliĝas kiel transitivaj. Post povi, voli kaj devi la infinitivo estas la rekta objekto (PMEG), kaj ReVo diras tion pri devi. El la tri nur voli prenas ankaŭ ordinaran substantivan objekton: Mi volas kafon.
• Verboj kun sufikso sekvas la sufikson. ReVo ne havas markon por troviĝi kaj fariĝi; ni montras I, ĉar verbo kun -iĝ- neniam havas objekton. Pasigi, igi kaj mortigi kun -ig- ĉiam havas.
• Kunmetaĵoj povas diferenci de sia bazo. Alveni, reveni kaj foriri estas veni kaj iri kun prepozicio aŭ prefikso (vidu prefiksojn) kaj restas netransitivaj. ReVo markas eliri kaj eniri per T/I, ĉar la loko povas esti objekto (eniri la ĉambron, ekzemplo en ReVo) aŭ sekvi prepozicion (eniri en la ĉambron).

#Paroj kiel komenci kaj komenciĝi

En la angla „start”, „end” kaj „change” funkcias kun objekto aŭ sen ĝi. Esperanto disigas ilin: komenci prenas objekton, komenciĝi ne. Sube estas ses paroj el la listo. La plena regulo, kun pli ol 30 paroj, estas en -ig- kaj -iĝ-.

Nuda La leciono komencis estas eraro; diru La leciono komenciĝis. La du sufiksoj estas ankaŭ verboj: iĝi „komenci esti” kaj igi „kaŭzi”, kiel en Tio igis ŝin ridi.

#Esti, havi, povi, voli kaj devi kun infinitivo

Kiam sekvas dua verbo, ĝi restas en la infinitivo, sen prepozicio.

Ĉe povi, voli kaj devi la persono, kiu povas, volas aŭ devas, estas ankaŭ la persono, kiu faras la agon (PMEG). Se la farinto estas alia, uzu ke-subfrazon: Mi volas, ke vi venu. Ankaŭ multaj aliaj verboj de la tabelo prenas infinitivon: ŝati, bezoni, deziri, provi, komenci, lerni, decidi, scipovi kaj sukcesi.

#Verboj en via lingvo kaj en Esperanto

Ofta fonto de eraroj estas la verbo de la gepatra lingvo. Jen kelkaj kaptiloj.

• Refleksiva en via lingvo, ne en Esperanto. Esperantaj verboj ne havas refleksivan formon; la pronomo si aperas nur, kiam la subjekto agas sur si mem: Ŝi lavas sin. (PMEG: Si en simplaj frazoj). Sed memori en la franca estas se souvenir de, en la hispana acordarse de, en la germana sich erinnern an; esperante simple Mi memoras tiun tagon. Same okazi (france se passer, pole zdarzyć się, ruse случиться), plaĉi (pole podobać się, ruse нравиться) kaj ŝajni (pole wydawać się, ruse казаться) ne havas si.
• Sentoj bezonas pronomon. Por la propra stato Esperanto uzas senti kun refleksiva pronomo: Kiel vi sentas vin?, Mi sentas min bone. La franca se sentir, germana sich fühlen, hispana sentirse, pola czuć się kaj rusa чувствовать себя funkcias same, sed la angla How do you feel? ne havas pronomon. Por doloro kaj aliaj sentoj, kiujn oni ricevas, la pronomo ne necesas: Li sentis doloron en la piedo.
• Rekta objekto anstataŭ prepozicio. Atendi, serĉi, aŭskulti, peti kaj timi prenas rektan objekton kun -n, sen prepozicio: Mi atendas la buson (angle wait for, germane warten auf, pole czekać na), Mi serĉas mian telefonon (angle look for), Ni aŭskultas radion (angle listen to, nederlande luisteren naar), Li petis panon (angle ask for, germane bitten um), La infano timas la hundon (angle be afraid of, france avoir peur de). Same bezoni (france avoir besoin de): Mi bezonas helpon.
• Alia prepozicio ol en via lingvo. Pensi prenas pri: Mi pensas pri vi (angle think of, hispane pensar en, france penser à, germane denken an). Manki ligas la personon per al: Al mi mankas tempo (germane mir fehlt die Zeit, pole brakuje mi czasu, france le temps me manque).
• Plaĉi kaj ŝati. Plaĉi funkcias kiel hispana gustar, germana gefallen kaj itala piacere: la afero estas subjekto, kaj la persono ricevas al: Tiu libro plaĉas al mi (hispane me gusta ese libro, germane das Buch gefällt mir). Se la persono estas la subjekto, diru ŝati: Mi ŝatas tiun libron. Por fortaj sentoj al homoj servas ami, dum la franca aimer kovras ambaŭ.
• Demandi kaj peti. La angla ask, la franca demander kaj la itala chiedere servas por ambaŭ taskoj, sed Esperanto disigas ilin: demandi petas sciigon (Li demandis, kie estas la stacidomo.), peti petas ion (Li petis panon.). Same distingas la germana (fragen, bitten), la hispana (preguntar, pedir) kaj la pola (pytać, prosić). La franca demander du pain estas esperante peti panon, ne demandi.
• Scii kaj koni. Esperanto kaj la franca (savoir kaj connaître), hispana (saber kaj conocer), germana (wissen kaj kennen), itala (sapere kaj conoscere) kaj pola (wiedzieć kaj znać) havas du verbojn; en la angla (know) kaj la rusa (знать) unu verbo servas por ambaŭ. Scii estas por fakto (ReVo: „posedi precize iun informon en sia menso”), koni por persono aŭ loko. Por scio, kiel fari ion, uzu scipovi: Ŝi scipovas naĝi (france elle sait nager, hispane ella sabe nadar, germane sie kann schwimmen).
• Permeso: rajti. Por permeso la plej klara verbo estas rajti: Ĉu mi rajtas eniri? (germane Darf ich eintreten?, nederlande Mag ik binnenkomen?). La angla can kaj may ofte miksas kapablon kaj permeson, sed povi estas la ĉefa verbo por kapablo kaj eblo.
• Loĝi kaj vivi. La angla live, hispana vivir kaj rusa жить kovras kaj „havi hejmon” kaj „esti vivanta”. Esperanto disigas ilin kiel la franca habiter kaj vivre, germana wohnen kaj leben kaj pola mieszkać kaj żyć: Ni loĝas en malgranda urbo, sed La avo ankoraŭ vivas.
• Iri. La germana gehen kaj fahren, pola iść kaj jechać kaj rusa идти kaj ехать distingas piediron kaj veturon. Esperanto iri kovras ambaŭ (ReVo: „moviĝi per siaj membroj, per veturilo ks”); por emfazi la piedan iron diru iri piede, kaj por veturilo veturi.
• Havi kaj devi. En la angla (have to), hispana (tener que) kaj portugala (ter que) devo estas esprimata per „havi”; Esperanto uzas devi: Mi devas iri, ne Mi havas iri. Same „there is” en la angla, france il y a, hispane hay kaj germane es gibt estas esperante simple estas: Sur la tablo estas libro, ne havas.
• Unu simpla pasinteco. Esperanto havas unu pasintan finaĵon, -is. La francaj j'allais, j'allai kaj je suis allé, la hispanaj iba, fui kaj he ido kaj la anglaj I was going, I went kaj I have gone ĉiuj povas esti mi iris; se necesas precizigi, uzu kunmetitajn formojn (mi estis iranta, mi estas irinta). Same la nuna tempo: la angla I am eating kaj I eat estas ambaŭ Mi manĝas (PMEG: Pasinta tempo).

#Kiel ni kalkulis

Ni kalkulis la 8-an de Oktobro 2026 en nia dosiero esperanto-1000-common-words.csv. Ĝi baziĝas sur 822 296 frazoj de Tatoeba kun 5 831 657 vortoj, kaj ĉiu verba formo kalkuliĝas sub sia infinitivo; la metodo estas en la paĝo oftaj vortoj.

• 313 el la 1 000 eroj estas verboj (31,3 %). Iliaj valoroj per_million kune faras 175 641 por miliono, do verboj estas 17,6 % de ĉiuj vortoj en la korpuso.
• 19 el la 100 plej oftaj vortoj estas verboj, kaj 88 el la unuaj 300.
• La 100 plej oftaj verboj troviĝas sur rangoj 3 ĝis 326 de la listo. Iliaj valoroj per_million kune faras 141 900, tio estas 14,2 % de ĉiuj vortoj kaj 80,8 % de ĉiuj verbaj aperoj kovritaj de la listo.
• La unuaj 10, 20 kaj 50 verboj konsistigas 8,1 %, 9,7 % kaj 12,1 % de ĉiuj vortoj. Esti sole konsistigas 4,1 %.

La vortspecoj venas el la finaĵoj: ero kun finaĵo -i kalkuliĝas kiel verbo, kaj derivita formo kalkuliĝas aparte, do komenci kaj komenciĝi estas du verboj. Tatoeba enhavas mallongajn, skribitajn, ofte tradukitajn frazojn; romanoj aŭ parolado donus alian ordon, kiel montras la listo en la paĝo Vortprovizo.

#Oftaj demandoj

#Kiuj estas la plej oftaj verboj en Esperanto?

En nia listo la dek plej oftaj verboj estas esti, povi, havi, fari, diri, voli, scii, devi, iri kaj ŝati. Kune ili konsistigas 8,1 % de ĉiuj vortoj en la korpuso de Tatoeba; esti sole konsistigas 4,1 %.

#Kiom da Esperantaj verboj mi bezonas scii?

La 20 plej oftaj verboj kovras 9,7 % de ĉiuj vortoj en nia korpuso, la 50 plej oftaj kovras 12,1 % kaj la 100 plej oftaj 14,2 %. Ĉiu verbo prenas la samajn finaĵojn, do ĉiu nova verbo kostas nur sian radikon. Pri la aliaj vortospecoj vidu la liston de 1 000 vortoj.

#Ĉu ekzistas neregulaj verboj en Esperanto?

Ne. Ĉiuj verboj, inkluzive esti, uzas la finaĵojn -i, -as, -is, -os, -us kaj -u, kaj la formo ne ŝanĝiĝas laŭ persono aŭ nombro: mi iras, ili iras.

#Kiel mi scias, ĉu Esperanta verbo prenas objekton?

Serĉu ĝin en ReVo, kiu markas verbojn kiel transitivajn, netransitivajn aŭ ambaŭ. Vi ankaŭ povas demandi „kion?” aŭ „kiun?” post la verbo. Verbo kun -ig- ĉiam prenas objekton, kaj verbo kun -iĝ- neniam; vidu -ig- kaj -iĝ-.

#Ĉu oni povas diri Mi havas iri en Esperanto?

Ne. Por devo uzu devi: Mi devas iri. La verbo havi signifas „posedi” (Mi havas libron) kaj ne servas por devigo, kiel have to en la angla aŭ tener que en la hispana.

#Fontoj

• Esperantopedia: 1000 plej oftaj Esperantaj vortoj (CSV: rango, vortspeco, angla signifo, ofteco por miliono), kalkulita la 8-an de Oktobro 2026; metodo en ĉi tiu paĝo
• Tatoeba: elŝutoj – Esperantaj frazoj, elŝutitaj la 7-an de Oktobro 2026; permesilo CC BY 2.0 FR
• Reta Vortaro (ReVo): mallongigoj tr, ntr, x; artikoloj kiel esti, povi, devi, paroli, komenci kaj troviĝi, legitaj la 8-an de Oktobro 2026
• ReVo: scii, koni, peti, demandi, memori, plaĉi, manki, senti, iri, veturi
• PMEG: I-verboj kune kun povi, devi kaj voli, I-verboj kiel subjekto, I-verboj kune kun aliaj verboj, IĜ-verboj, Si en simplaj frazoj, Pasinta tempo
• Wiktionary: Esperanto lemmas (angle; CC BY-SA 4.0) kaj ESPDIC de Paul Denisowski (CC BY 3.0), la fontoj de la anglaj signifoj en la listo