La 100 plej oftaj Esperantaj substantivoj (kun vortfamilioj)

La plej oftaj Esperantaj substantivoj estas homo, tempo, libro, infano, jaro kaj lingvo. La 100 plej oftaj substantivoj en nia listo de 1 000 oftaj vortoj konsistigas 5,2 % de ĉiuj vortoj en korpuso de 5,8 milionoj da vortoj el ĉiutagaj Esperantaj frazoj, kaj la dek plej oftaj sole konsistigas 1,3 %. Ĉiu substantivo finiĝas per -o, do oni rekonas ĝin unuavide, kaj la tabelo sube montras du aŭ tri pliajn vortojn, faritajn el la sama radiko. Ĉar vi jam parolas Esperanton, la tabelo ne tradukas: ĝi donas mallongan klarigon en Esperanto, la vortfamilion kaj ekzemplon.

#Ĉiu substantivo finiĝas per -o, kun -j por multe-nombro kaj -n por objekto

Aldonu -j por pli ol unu kaj -n por rekta objekto. Se substantivo bezonas ambaŭ, la ordo ĉiam estas -j kaj poste -n. Escepto ne ekzistas; vidu substantivojn kaj adjektivojn kaj la akuzativon.

Esperanto havas nur la artikolon la, kaj ĝi neniam ŝanĝiĝas: la libro, la libroj, la librojn. Nedifina artikolo ne ekzistas: libro sufiĉas por „unu libro” aŭ simple „libro”.

#Substantivoj pri homoj: -in- faras la inan formon

Esperanto ne havas gramatikan genron. Plej multaj vortoj pri homoj, ekzemple homo, infano, amiko, persono, instruisto, kuracisto kaj studento, diras nenion pri sekso. Kelkaj radikoj estas virseksaj laŭ sia signifo, kaj la sufikso -in- faras la inan formon. Ses tiaj paroj troviĝas inter la 100 plej oftaj substantivoj; la nombroj estas rangoj en la listo.

La prefikso ge- nomas ambaŭ seksojn kune: gepatroj, gefratoj, gefiloj, geedzoj. Vidu sufiksojn kaj prefiksojn.

#La 10 substantivoj por lerni unue

Tio estas nia propra elekto, ne oficiala listo. Ses el la dek troviĝas inter la 20 plej oftaj substantivoj de la tabelo. Nomo, akvo, demando kaj familio venas pli malsupre, sed komencanto bezonas ilin jam en la unua konversacio.

#La 100 plej oftaj Esperantaj substantivoj

Rango estas la loko de la substantivo inter ĉiuj 1 000 vortoj de la listo, do homo sur loko 55 estas la unua substantivo: la 54 vortoj antaŭ ĝi estas 38 gramatikaj vortoj, 12 verboj kaj 4 adverboj. La kolumno Familio montras du aŭ tri vortojn, faritajn el la sama radiko (malpli, kie ReVo, la Reta Vortaro, listigas malpli). La klarigoj kaj la ekzemploj estas niaj. Esperanto kaj Dio skribiĝas per majusklo laŭ kutimo. Serĉu ajnan substantivon en la vortaro.

Plej multaj familioj uzas sufikson aŭ prefikson sur la radiko: dom·et·o estas „domo + malgranda”, kaj bo·patr·o estas „parenco per edziĝo + patro”. Aliaj kunigas du radikojn: dormo·ĉambro. La sama radiko donas ankaŭ vortojn de aliaj klasoj, ekzemple la verbo vivi kaj la adjektivo viva apud vivo. La regulojn vidu en vortfarado.

#Substantivoj el verboj kaj adjektivoj

Radiko ne havas propran vortspecon; la finaĵo decidas. Tial ok el la 100 substantivoj havas la saman radikon kiel unu el la 100 plej oftaj verboj:

Kelkaj pliaj paroj troviĝas pli malsupre en la listo: nomo kaj nomi (372), eraro kaj erari (633), danko kaj danki (635), celo kaj celi (706), plano kaj plani (721).

Jen kiel oni faras novajn substantivojn el verboj kaj adjektivoj:

PMEG donas simplan regulon: -eco ĉiam nomas econ aŭ staton, dum -aĵo kutime nomas konkretan aĵon. Do beleco estas „esti bela”, kaj belaĵo estas „io bela”. Ĉiuj sufiksoj estas en la paĝo sufiksoj.

#Substantivoj en via lingvo kaj en Esperanto

Via gepatra lingvo povas konduki al kelkaj kutimaj eraroj. Jen la plej oftaj.

• Neniu genro. La franca, hispana, itala kaj portugala havas du genrojn, la germana, pola kaj rusa tri. En Esperanto ne ekzistas genro de substantivoj, do vi ne lernas ĝin kun ĉiu vorto. Suno ne havas genron, kvankam „la suno” estas vira en la franca (le soleil) kaj hispana (el sol), ina en la germana (die Sonne) kaj neŭtra en la pola (słońce) kaj rusa (солнце). Same tablo estas ina en la franca (la table) kaj vira en la germana (der Tisch) kaj rusa (стол).
• Nur unu artikolo. La germana artikolo ŝanĝiĝas laŭ genro, nombro kaj kazo (der, die, das, den, dem, des), la franca kaj hispana laŭ genro kaj nombro (le, la, les; el, la, los, las). Esperanto havas nur la, kaj ĝi neniam ŝanĝiĝas. Nedifinan artikolon ĝi ne havas: la francaj un, une, la germanaj ein, eine kaj la hispanaj un, una ne havas ekvivalenton.
• Se via lingvo ne havas artikolon. La pola, rusa kaj japana ne havas artikolon. Metu la tie, kie la angla dirus the kaj la germana der, die aŭ das: antaŭ aĵo aŭ persono, kiun la parolanto kaj la aŭskultanto jam konas (La libro estas sur la tablo.). Antaŭ nomo de persono ne estas la, kaj nedifina substantivo ne bezonas ĝin.
• Ina formo nur kiam necesas. Multaj lingvoj postulas apartan inan formon por profesioj (germana Lehrer – Lehrerin, pola nauczyciel – nauczycielka, rusa учитель – учительница). Esperanto uzas instruisto por ambaŭ seksoj kaj aldonas -in- nur kiam oni volas montri, ke temas pri virino: instruistino.
• Tempo, fojo kaj horo. La angla time kovras tri ideojn, kiujn Esperanto disigas: tempo (Mi ne havas tempon.), fojo (du fojojn, kiel la franca fois, hispana vez kaj germana Mal) kaj horo por la horloĝo (Kioma horo estas?).
• Lingvo kaj lango. La franca langue, hispana lengua, pola język kaj rusa язык nomas same la parolilon en la buŝo kaj la lingvon. Esperanto disigas ilin: lingvo estas sistemo de vortoj (ReVo), kaj lango estas la organo en la buŝo.
• Librejo ne estas biblioteko. La franca librairie, hispana librería kaj itala libreria signifas vendejon de libroj, ne bibliotekon. Tiel estas ankaŭ en Esperanto: librejo estas vendejo, kaj biblioteko estas loko kun libroj, kiujn oni povas legi aŭ prunti. La angla library tial ne estas librejo.
• Demando ne estas „demand”. La angla demand, hispana demanda kaj franca demande signifas peton aŭ postulon. Esperanta demando estas vortoj, per kiuj oni petas informon (ReVo: demandi = „peti pri sciigo, informo”). Por peto de ago diru peto, por rigora postulo postulo.
• Lernanto kaj studento. La angla student kaj hispana estudiante kovras lernejanojn kaj universitatanojn. La germana (Schüler kaj Student), franca (élève kaj étudiant), pola (uczeń kaj student) kaj rusa (ученик kaj студент) distingas ilin. Esperanto same: en nia listo studento studas en universitato, kaj lernejano estas lernanto.
• Prononco. La akcento falas sur la antaŭlastan silabon: tempo = TEM-po, situacio = si-tu-A-ci-o. Ĉ en ĉambro kaj ĉielo sonas kiel la angla ch en chair aŭ la pola cz; ĝ en ĝardeno kaj vizaĝo kiel la angla j en jam aŭ la pola dż; c en situacio kiel la germana z kaj la pola c. En aŭto la litero ŭ estas duonvokalo, kiel la dua parto de la germana au en Haus.

#Kiel ni kalkulis

Ni kalkulis la 8-an de Oktobro 2026 en nia dosiero esperanto-1000-common-words.csv. Ĝi baziĝas sur 822 296 frazoj de Tatoeba kun 5 831 657 vortoj. La multe-nombra -j kaj la objekta -n estas forigitaj, do libro, libroj kaj libron kalkuliĝas kune sub libro; la metodo estas en la paĝo oftaj vortoj.

• 359 el la 1 000 eroj estas substantivoj (35,9 %). Iliaj valoroj per_million kune faras 86 593 por miliono, do substantivoj estas 8,7 % de ĉiuj vortoj en la korpuso. Verboj konsistigas 17,6 %.
• 8 el la 100 plej oftaj vortoj estas substantivoj, kaj 62 el la unuaj 300.
• La 100 plej oftaj substantivoj troviĝas sur rangoj 55 ĝis 411 de la listo. Iliaj valoroj per_million kune faras 52 217, tio estas 5,2 % de ĉiuj vortoj kaj 60,3 % de ĉiuj aperoj de substantivoj kovritaj de la listo.
• La unuaj 10, 20 kaj 50 substantivoj konsistigas 1,3 %, 2,2 % kaj 3,8 % de ĉiuj vortoj. Homo sole konsistigas 0,2 %.

La vortspecoj venas el la finaĵoj: ero je -o kalkuliĝas kiel substantivo, krom gramatikaj vortoj kiel kio kaj tio, kiuj kalkuliĝas kiel tabelvortoj. Derivita substantivo kalkuliĝas aparte, do patro kaj patrino estas du substantivoj. Nomoj skribitaj per majusklo (Maria, Parizo) estis lasitaj for, krom Esperanto kaj Dio. Tatoeba enhavas mallongajn, skribitajn, ofte tradukitajn frazojn; romanoj aŭ parolado donus alian ordon, kiel montras la listo en la paĝo Vortprovizo.

#Oftaj demandoj

#Kiuj estas la plej oftaj substantivoj en Esperanto?

En nia listo la dek plej oftaj substantivoj estas homo, tempo, libro, infano, jaro, lingvo, vivo, tago, domo kaj mono. Kune ili konsistigas 1,3 % de ĉiuj vortoj en la korpuso de Tatoeba.

#Kiom da Esperantaj substantivoj mi bezonas scii?

La 20 plej oftaj substantivoj kovras 2,2 % de ĉiuj vortoj en nia korpuso, la 50 plej oftaj kovras 3,8 % kaj la 100 plej oftaj 5,2 %. Substantivoj estas entute 8,7 % de ĉiuj vortoj, ĉar la samaj gramatikaj vortoj kaj verboj revenas en ĉiu frazo: gramatikaj vortoj sole konsistigas 44,4 %. Pri la aliaj vortospecoj vidu la liston de 1 000 vortoj.

#Kiel oni formas la multe-nombron de Esperanta substantivo?

Aldonu -j al la substantivo: libro → libroj. Por la objekto aldonu -n post ĝi: librojn. Ĉiuj substantivoj sekvas tiun regulon, kaj la artikolo la ne ŝanĝiĝas.

#Ĉu Esperantaj substantivoj havas genron?

Ne. Esperanto ne havas gramatikan genron. Plej multaj vortoj pri homoj, ekzemple amiko, diras nenion pri sekso, kaj la sufikso -in- faras la inan formon de radikoj, kiuj estas virseksaj laŭ sia signifo: patro → patrino.

#Kiel oni faras substantivon el verbo aŭ adjektivo en Esperanto?

Ŝanĝu la finaĵon: labori → laboro. Por daŭra ago aldonu -ad- (skribado), por konkreta aĵo -aĵ- (manĝaĵo), por eco -ec- (beleco) kaj por persono kun eco -ul- (riĉulo). Vidu sufiksojn.

#Fontoj

• Esperantopedia: 1 000 plej oftaj Esperantaj vortoj (CSV: rango, vortspeco, angla signifo, ofteco por miliono), kalkulita la 8-an de Oktobro 2026; metodo en ĉi tiu paĝo
• Tatoeba: elŝutoj – Esperantaj frazoj, elŝutitaj la 7-an de Oktobro 2026; permesilo CC BY 2.0 FR
• Reta Vortaro (ReVo): artikoloj kiel domo, patro, knabo, studi kaj skribi, legitaj la 8-an de Oktobro 2026; ankaŭ lingvo, lango, libro, demandi, fojo kaj lerni (lernanto)
• PMEG: Bazaj reguloj por O-vortoj, Seksa signifo de O-vortoj, kaj la sufiksaj paĝoj AD, AĴ kaj EC
• Wiktionary: Esperanto lemmas (angle; CC BY-SA 4.0) kaj ESPDIC de Paul Denisowski (CC BY 3.0), la fontoj de la anglaj signifoj en la listo