Esperantopedia

Rozmówki

Gotowanie po esperancku: słownictwo kuchenne i przepis

Od kuirejo do kuiraĵo: słowa kuchenne, czasowniki i miary potrzebne, by przeczytać i napisać przepis.

Aktualizacja: 5 min czytania

Kuchnia to kuirejo, od kuiri – „gotować” i -ej- – „miejsce”. Główne czasowniki kuchenne to kuiri – „gotować”, boli – „wrzeć”, friti – „smażyć”, baki – „piec” i rosti – „opiekać”. Wiele przyborów nazwano od czasownika: tranĉi – „kroić” daje tranĉilo – „nóż”. Słowa o jedzeniu są na stronie jedzenie i picie, a reszta domu na stronie dom i mieszkanie. Zapis wymowy dzieli słowa na sylaby, a sylaba akcentowana jest zapisana wielkimi literami; dźwięki są zapisane po polsku (ĉ = cz, ĝ = dż, ŝ = sz, ĵ = ż, v = w, c = jak w „cena”).

Kuchnia i urządzenia

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
kuchnia (pomieszczenie)kuirejoku-i-RE-joMiejsce do gotowania
piekarnikbakfornobak-FOR-noForno do pieczenia
piec (do pieczenia, wypału, ogrzewania)fornoFOR-noSzerzej: do pieczenia, topienia lub ogrzewania
kuchenkafornelofor-NE-loPiekarnik plus płyta grzejna lub palniki
komora piekarnikabakujoba-KU-jobaki + -uj-
lodówkafridujofri-DU-joSłownik ReVo uznaje frida – „zimny” za neologizm
zamrażarkafrostujofros-TU-joŻywność przechowuje się tam miesiącami
czajnikbolkruĉobol-KRU-czoZ uchwytem, pokrywką i dziobkiem

Polskie „kuchnia” ma trzy znaczenia, a esperanto rozdziela je na trzy słowa: pomieszczenie to kuirejo, urządzenie z palnikami („kuchnia gazowa”) to fornelo, a sztuka gotowania to kuirarto (ReVo: „sztuka kulinarna”). Polskie „piec” to z kolei rzeczownik i czasownik w jednym słowie, a w esperanto są to forno i baki.

Garnki, patelnie i przybory

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
garnekpotoPO-toTakże doniczka
rondelkaseroloka-se-RO-loGłębszy niż pato
patelniapatoPA-toPłytka, z długim uchwytem; ReVo podaje też fritilo
pokrywkakovriloko-WRI-lokovri – „przykrywać”
sito, durszlakkribrilokri-BRI-lokribri – „przesiewać”
tarkaraspiloras-PI-loraspi – „trzeć na tarce”
trzepaczka, mikserkirlilokir-LI-loDo ubijania jajek lub śmietany
chochla, czerpakĉerpiloczer-PI-loDo nabierania płynu
wagapesilope-SI-loDo ważenia

Talerze i sztućce

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
talerztelerote-LE-roPłytki, do jedzenia
półmisek, daniepladoPLA-doPółmisek do podawania albo potrawa na nim
miskabovloBOW-loNaczynie bez szyjki
filiżankatasoTA-soNa gorące napoje
szklanka, kieliszekglasoGLA-soWyższa niż szeroka
nóżtranĉilotran-CZI-lo
widelecforkoFOR-ko
łyżkakuleroku-LE-ro
sztućcemanĝilaroman-dżi-LA-romanĝi + -il- + -ar-

Czasowniki kuchenne

Prawie wszystkie czasowniki kuchenne są przechodnie: biorą dopełnienie z -n (zob. biernik).

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
gotowaćkuiriku-I-riCzasownik ogólny
gotować we wrzątkubolkuiribol-ku-I-riW wrzącej wodzie
smażyćfritiFRI-tiW gorącym oleju lub tłuszczu
piecbakiBA-kiW piecu lub w popiele
opiekaćrostiROS-tiBez dodatku tłuszczu lub wody
grillowaćkradrostikrad-ROS-tiNa ruszcie nad ogniem
dusićstufiSTU-fiPowoli, w zamkniętym garnku
gotować na parzevaporkuiriwa-por-ku-I-rivaporo – „para” + kuiri

Polskie „gotować”, „piec” i „smażyć” po esperancku

Polskie „gotować” rozpada się w esperanto na kilka czasowników, bo trzeba odróżnić, co robi człowiek, a co robi płyn lub jedzenie. „Piec” to zwykle baki, a rosti oznacza opiekanie bez tłuszczu i wody, na przykład na ruszcie albo przy ognisku.

Po polskuEsperantoPrzykład
gotować obiad, ugotowaćkuiriMi kuiras vespermanĝon. – „Gotuję kolację.”
gotować ziemniaki we wrzątkubolkuiriMi bolkuiras terpomojn. – „Gotuję ziemniaki.”
zagotować wodę, mlekoboligiMi boligas akvon. – „Zagotowuję wodę.”
woda wrzeboliLa akvo bolas. – „Woda wrze.”
zupa się gotujekuiriĝiLa supo kuiriĝas. – „Zupa się gotuje.”
smażyć jajkafritiMi fritas ovojn. – „Smażę jajka.”
piec chleb lub ciastobakiMi bakas panon. – „Piekę chleb.”
opiekać kiełbaskirostiNi rostas kolbasetojn. – „Opiekamy kiełbaski.”
dusić mięsostufiŜi stufas viandon. – „Dusi mięso.”

ReVo opisuje bakujo jako komorę, w której piecze się mięso i ciasta, więc „upiec mięso w piekarniku” to także baki.

Przygotowanie jedzenia

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
kroić, ciąćtranĉiTRAN-czi
siekać, rąbaćhakiHA-kiUderzać, by rozciąć na części
obieraćsenŝeligisen-sze-LI-giReVo: senŝeligi terpomon
mieszaćmiksiMIK-si
ubijać, szybko mieszaćkirliKIR-liSzybki ruch obrotowy
ugniataćknediKNE-diMąka i woda w ciasto
lać, nalewaćverŝiWER-sziPłyn
sypaćŝutiSZU-tiZiarno, piasek, mąkę
dodawaćaldonial-DO-ni
smarowaćŝmiriSZMI-riCienką warstwą tłuszczu
solić / przyprawiaćsali / spiciSA-li / SPI-ciDodać soli / dodać przypraw
próbować (smaku)gustumigus-TU-miCelowo

Gusti to inny czasownik i nie ma dopełnienia: La supo bongustas. „Zupa jest smaczna.” Porównaj Mi gustumas la supon. „Próbuję zupy.” Polskie „gustować w czymś” („lubić coś”) to po esperancku ŝati, a nie gustumi.

Polskie „lać” i „sypać” odpowiadają dokładnie verŝi i ŝuti: mąkę się sypie, mleko się leje. Angielski ma tu jedno „pour”.

Ciepło i zimno

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
podgrzewać, grzaćvarmigiwar-MI-gi
studzić, chłodzićmalvarmigimal-war-MI-gi
topićfandiFAN-difandiĝi – „topnieć samo”
tajaćdegelide-GE-liNieprzechodni; „rozmrażać (coś)” to degeligi
mrozić, zamrażaćfrostigifros-TI-giSprawić, że jest lodowato zimno
być zimnymfridiFRI-diReVo podaje przykład z lodówką

Wrzeć, topnieć, gotować: -ig- i -iĝ- w kuchni

Po polsku „woda wrze”, ale „gotuję wodę”, „masło topnieje”, ale „topię masło”: raz mówi to płyn lub jedzenie, raz człowiek. Angielski używa jednego czasownika do „woda wrze” i „gotuję wodę”, esperanto – dwóch, tak jak polszczyzna. Boli to, co robi płyn, a boligi – to, co robisz z płynem. Inne czasowniki idą w drugą stronę: kuiri to to, co robisz z jedzeniem, a kuiriĝi – to, co dzieje się z jedzeniem. Zasada jest opisana na stronie -ig- i -iĝ-.

CzasownikiSamo z siebieKtoś to robi
boli → boligiLa lakto bolas. „Mleko wrze.”Mi boligas la lakton. „Zagotowuję mleko.”
kuiriĝi ← kuiriLa supo kuiriĝas. „Zupa się gotuje.”Mi kuiras la supon. „Gotuję zupę.”
fandiĝi ← fandiLa butero fandiĝas. „Masło topnieje.”Mi fandas la buteron. „Topię masło.”
degeli → degeligiLa viando degelas. „Mięso rozmraża się.”Mi degeligas la viandon. „Rozmrażam mięso.”

Miary

Po polskuEsperantoWymowaUwaga
kilogram / gramkilogramo / gramoki-lo-GRA-mo / GRA-mo
dekagramdekagramode-ka-GRA-mo10 g; polskie „10 dag” to 100 g
litrlitroLI-tro
mililitrmililitromi-li-LI-troTysięczna część litra
decylitrdecilitrode-ci-LI-troDziesiąta część litra
filiżanka (miara)tasoTA-soReVo: ok. 150 ml w kuchni
łyżkasupkulerosup-ku-LE-roOk. 15 ml
łyżeczkatekulerote-ku-LE-roOk. 5 ml
kawałek / plasterekpeco / tranĉaĵoPE-co / tran-CZA-żo
połowa / ćwierćduono / kvaronodu-O-no / kwa-RO-noduono de la kuko – „połowa ciasta”

To, co mierzysz, stoi po da i nie dostaje -n: du tasoj da faruno – „dwie filiżanki mąki”. Miara jest dopełnieniem: Mi aldonas du tasojn da faruno. – „Dodaję dwie filiżanki mąki.” Więcej zasad dla da jest na stronie jedzenie i picie.

Polskie przepisy podają zwykle gramy, mililitry albo „szklanki”, „łyżki” i „łyżeczki”. „Szklanka” to w Polsce zwykle około 250 ml, a taso według ReVo to około 150 ml, więc „szklanki mąki” lepiej nie zamieniać na tasoj. Napisz gramy albo mililitry: 250 mililitroj da lakto. Decylitrów, których używa się w przepisie poniżej, w polskich przepisach spotkasz rzadko (3 dl to 300 ml).

Przepis: krespoj (naleśniki)

Przepis to recepto, a składnik – ingredienco. ReVo definiuje krespo jako cienki wypiek z mąki, mleka i jajek, smażony na patelni, zwany też patkuko; po polsku to „naleśnik”.

Ingrediencoj – składniki: 150 gramoj da faruno (150 g mąki), 3 decilitroj da lakto (3 dl mleka), 2 ovoj (2 jajka), iom da salo (odrobina soli), 1 supkulero da oleo (1 łyżka oleju), sukero kaj citrono (cukier i cytryna).

Kiel prepari – jak przygotować:

  1. Metu la farunon en grandan bovlon. – Wsyp mąkę do dużej miski.
  2. Rompu la ovojn en la bovlon kaj aldonu la lakton kaj iom da salo. – Wbij jajka do miski i dodaj mleko oraz odrobinę soli.
  3. Kirlu la miksaĵon per forko, ĝis ĝi fariĝos glata. – Ubijaj ciasto widelcem, aż będzie gładkie.
  4. Lasu la miksaĵon ripozi dek minutojn. – Zostaw ciasto na dziesięć minut, niech odpocznie.
  5. Varmigu la paton kaj ŝmiru ĝin per iom da oleo. – Rozgrzej patelnię i posmaruj ją odrobiną oleju.
  6. Verŝu en la paton iom de la miksaĵo. – Wlej na patelnię trochę ciasta.
  7. Fritu la krespon du minutojn, turnu ĝin kaj fritu ĝin ankoraŭ unu minuton. – Smaż naleśnik dwie minuty, odwróć go i smaż jeszcze minutę.
  8. Ripetu, ĝis la miksaĵo finiĝos. – Powtarzaj, aż ciasto się skończy.
  9. Servu la krespojn kun sukero kaj citrono. – Podawaj naleśniki z cukrem i cytryną.

Kroki przepisu to rozkazy na -u (zob. czasowniki); dodaj ni, by powiedzieć „zróbmy”: Ni kuiru! – „Gotujmy!” Czas trwania dostaje -n bez przyimka: du minutojn – „dwie minuty”. A da nigdy nie stoi przed la: iom da salo – „odrobina soli”, ale iom de la miksaĵo – „trochę tego ciasta”.

Kuchenne pułapki dla Polaka

Kilka esperanckich słów kuchennych wygląda jak polskie, ale znaczy co innego, a jedno polskie słowo rozpada się na dwa esperanckie.

Polskie słowoEsperantoRóżnica
„pot”potoTo „garnek” (także doniczka). Polski „pot” to ŝvito.
„sala”saloTo „sól”.
„haki”hakiTo czasownik „siekać, rąbać”. Polski „hak” to hoko.
„knedle”knediTo „ugniatać ciasto”, a nie nazwa potrawy.
„gustować”gustumiTo „próbować smaku”. „Gustować w czymś” to ŝati.
„szkło”glasoTo „szklanka” lub „kieliszek”. Szkło jako materiał to vitro.
„ciasto”pasto i kukoDwa słowa: pasto to surowe ciasto do ugniatania, kuko to upieczone ciasto lub ciastko.
„czerpak”ĉerpiloPrawdziwy przyjaciel: ĉerpi to „czerpać”, a ĉerpilo – „czerpak, chochla”.

Jak powstają słowa kuchenne

CząstkaZnaczeniePrzykłady
-ej-miejscekuirejo kuchnia, bakejo piekarnia
-il-narzędzie, urządzenietranĉilo nóż, raspilo tarka, rostilo urządzenie do opiekania
-uj-pojemnikfridujo lodówka, piprujo pieprzniczka, salujo solniczka
-aĵ-konkretna rzeczkuiraĵo potrawa, fritaĵo smażone jedzenie, bakaĵo wypieki
-ist-osoba o zawodziekuiristo kucharz, bakisto piekarz
-ar-zbiórmanĝilaro sztućce, vazaro naczynia

PMEG podaje, że słowa z -il- zwykle powstają od czasowników, więc czasownik kuchenny daje swoje narzędzie: rosti → rostilo, miksi → miksilo. Nie każde takie słowo jest używane: ReVo oznacza bolilo jako „do unikania” i woli bolkruĉo. Zob. przyrostki i słowotwórstwo. Kuirilo to dowolne narzędzie lub urządzenie kuchenne.

Polskie przyrostki działają podobnie: „piekarnia” odpowiada bakejo (-ej-), „piekarz” – bakisto (-ist-), a „solniczka” i „pieprzniczka” – salujo i piprujo (-uj-).

Częste pytania

Jak jest „kuchnia” po esperancku?

Kuirejo, od kuiri – „gotować” i -ej- – „miejsce”. Kuchenka, czyli urządzenie, to fornelo.

Jak jest „gotować” po esperancku?

Kuiri: Mi kuiras vespermanĝon. – „Gotuję kolację.” Dokładniejsze są friti, baki, rosti i bolkuiri.

Jaka jest różnica między boli a boligi?

Boli to, co robi płyn: La akvo bolas. – „Woda wrze.” Boligi to, co robisz z płynem: Mi boligas akvon. – „Zagotowuję wodę.” Dla jedzenia we wrzątku powiedz bolkuiri: Mi bolkuiras terpomojn. – „Gotuję ziemniaki.”

Jak podać ilości w przepisie po esperancku?

Nazwij miarę, potem da: taso da lakto – „filiżanka mleka”, supkulero da oleo – „łyżka oleju”.

Źródła

Jeśli Esperantopedia Ci pomogła, możesz ją wesprzeć.